எழுத்தாளர் சைலஜா கணேசன் எழுதும் அனுபவ தொடர்கதைகள் ...

எழுத்தாளர் சைலஜா கணேசன் எழுதும் அனுபவ தொடர்கதைகள் ...

01.கதை: உண்மையின் பாதையில்

முன்னுரை:

உறவுகளின் நேர்மை, பொறுப்பு, மற்றும் உண்மை, எந்த உறவையும் 

நிலைத்திருக்கச் செய்யும் மூலதனம். இந்தக் கதை, ஒரு இளைஞனின் இரட்டை வாழ்வும், 

அது இறுதியில் உண்மையின் வெளிச்சத்தை எவ்வாறு கொண்டுவருகிறது என்பதையும் பேசுகிறது.

தொடக்கம்:

சிவன், 27 வயது, ஒரே நகரத்தில் உள்ள ஒரு தனியார் கல்லூரியில் மொழியியல் 

துறையில் உதவி பேராசிரியராக (lecturer) வேலை செய்து வந்தான். கல்லூரியின் 

அனுபவமற்ற ஆசிரியர்களில் ஒருவனாக இருந்தாலும், தனது அறிவும் புத்திசாலித்தனமும் 

அவனை மாணவர்களிடத்தில் விரும்பத்தக்கவராக ஆக்கியிருந்தது.

அவனின் காதலி சுபா, 26 வயது. அவள் வேறொரு கல்லூரியில் அறிவியல் துறையில் 

உதவி பேராசிரியராக வேலை செய்து வருகிறாள். இருவரும் கிட்டத்தட்ட இரண்டு 

ஆண்டுகளாக காதலிக்கின்றனர். வேறு கல்லூரிகளில் வேலை செய்வதால், 

நேரம் கிடைக்கும் போது மட்டுமே சந்திக்கும் அதேபோல, அன்றாட பேச்சு குறைவாக இருந்தாலும்,

அவர்களது உறவு இன்னும் உறுதியானது.

காதல் வாழ்க்கை:

சுபாவுக்கு, சிவன் மீது முழு நம்பிக்கை. அவனின் வேலை சார்ந்த பிசுப்பையும், 

அவன் எப்போதும் நேரமின்மையில் இருப்பதையும் அவள் புரிந்துகொள்கிறாள்.

"சிவா, என்னை நிறைய நேரம் பேச முடியாது என்று சொன்னாலும், 

உன் மனதில் நான் இருப்பதை நான் நம்புகிறேன்," என அவள் அவனை எப்போதும் ஊக்குவிப்பாள்.

ஆனால், சிவனின் வாழ்க்கையில் இன்னொரு பக்கம் இருந்தது.

திருப்பம்:

ஒருநாள், கல்லூரி விழாவில், சிவன் 45 வயது மதிக்கத்தக்க காயத்ரி என்ற 

பெண்ணை சந்தித்தான். காயத்ரி, ஒரு கோபத்தையும் தைரியத்தையும் 

பிரதிபலிக்கிற பேராசிரியை. அவளது தனிப்பட்ட வாழ்க்கை நிறைய 

சவால்களை சந்தித்திருந்தது, திருமணம் இல்லை, குடும்பம் இல்லை, 

ஆனால் கல்லூரி வாழ்க்கையில் தனக்கே உரிய இடத்தை பெற்றிருந்தாள்.

அந்த சந்திப்பின் முதல் பளிச்சிலேயே, காயத்ரி சிவனிடம் ஒரு ஆழமான

ஈர்ப்பை உணர்ந்தாள். அதை அவள் வெளிப்படையாகச் சொன்னாள்.

"சிவா, உன் திறமையும் உன் உறுதியும் எனக்கு பிடிக்கும். 

உன்னுடன் அதிகம் நேரம் செலவிட விரும்புகிறேன்."

சிவனும், சுபாவுக்கு எப்படியோ நீங்கியிருந்த உணர்ச்சிகளை காயத்ரியின் 

நெருக்கத்திலேயே காணத் தொடங்கினான். இது, அவர்களுக்கு இடையே 

தொடர்ந்த உரையாடலுக்கும், பழக்கத்துக்கும் வழிவகுத்தது.

இரட்டை வாழ்வு:

சிவன், காயத்ரியுடன் அதிக நேரம் கழிக்கத் தொடங்கினான். 

அவள் மூப்பின் பின்னால் பதிய இருந்த அனுபவங்கள், சாமர்த்தியம், 

தன்னம்பிக்கை—all இதுவே சிவனை கவர்ந்தது. ஆனால், அவன் சுபாவை இழக்க விரும்பவில்லை.

காயத்ரி சிவனின் மனதின் மற்றொரு பக்கத்தைத் தொட்டு, 

அவன் தனக்கு முழுவதும் அருகில் வரவேண்டும் என்ற ஆவலுடன் இருந்தாள். 

அவளுக்கு அவர்களின் இடையிலான உறவுக்கு ஒரு பெயரை தர வேண்டும் என்ற திட்டமிருந்தது.

மூன்றாம் பக்கம், சுபா, அவன் வாழ்க்கையின் நிஜமான பாசபட்டு 

பாத்திரமாக இருந்தாள். அவளுக்கு இந்த உண்மைகள் அனைத்தும் தெரியாமல் இருந்ததால்,

"சிவா, நீ என் வாழ்க்கையின் துணைவனாக இருக்கிறாய். 

வேலையிலேயே குழம்பி போயிருப்பாய். ஆனாலும், உன் நிலையைப் புரிந்துகொள்வேன்,

" என்று சொல்லி, அவன் பொய்களை மறைந்து கொண்டே இருந்தாள்.

உண்மையின் வெளிச்சம்:

ஒருநாள், சுபா சிவனை வெளியே ஒரு சிறிய காபி வீட்டிற்கு அழைத்தாள். 

ஆனால், அவன் நியாயம் கூறினான்:

"சரி சுபா, நான் இப்போது கல்லூரியில் அதிக வேலை பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறேன். 

உன்னிடம் சந்திக்க நேரமில்லை."

இதே நேரத்தில், சிவன் காயத்ரியுடன் உணவகம் ஒன்றில் சந்தித்தான். 

ஆனால் எதிர்பாராத விதமாக, சுபாவின் தோழி அந்த உணவகத்திலேயே இருந்தாள்.

அந்த தருணத்தில், சிவனின் இரட்டை வாழ்வு வெளிச்சமாகியது. தோழி சுபாவிடம் உண்மை கூறி விட்டாள்.

---

முடிவு:

சுபா உண்மையை அறிந்ததும், சிவனின் மீது அவள் முழு நம்பிக்கையும் முறிந்தது.

"சிவா, நான் உன்னை உயிராக நேசித்தேன். உன்னிடம் நேர்மை இல்லாமல் எனது 

வாழ்க்கையை ஏமாற்றினாய். எதற்காக இது?" என்று அவள் கண்ணீர் விட்டு கேட்டாள்.

காயத்ரிக்கும் இது ஒரு அதிர்ச்சி. சிவன் அவளிடம் எதுவும் 

வெளிப்படையாகக் கூறவில்லை என்பதை உணர்ந்ததும், அவள் உறவின் 

எல்லையை புரிந்துகொண்டு அங்கிருந்து விலகினாள்.

"சிவா, நீ என் மீது வலுவான உணர்வு கொண்டிருந்தாலும், உன் உண்மையான 

வாழ்க்கை வேறு ஒன்றாக இருக்கிறது. அதைத் திருப்பி அமைத்துக்கொள்," என்று சொன்னாள்.

சிவன் இரு உறவுகளையும் இழந்துவிட்டான். ஆனால், இது அவனுக்கு 

வாழ்க்கையின் பெரிய பாடமாக அமைந்தது.

சமயோசிதமான நேர்மையும் உறுதியும் இல்லாமல் எதுவும் நிலைத்து 

நிற்காது என்பதைக் கற்றுக் கொண்டான்.

---

கதையின் பாடம்:

நேர்மை மற்றும் பொறுப்புடன் எந்த உறவையும் நடத்த வேண்டும். 

ஒவ்வொரு உறவும் உண்மையின் அடிப்படையில்தான் வளர வேண்டும். 

வாழ்க்கையில் உண்மையற்ற நடத்தை பலத்த இழப்புகளை ஏற்படுத்தும்.

உண்மை

உறவின் உயிர் உண்மைதான்,
அது இல்லா வழி மாயமேதான்.

பொய்கள் நிறைந்த பாதையிலே,
நம்பிக்கைகள் முறியும் நேரமே.

நேர்மை வளர்த்தால் உறவுகள் பூக்கும்,
அது இல்லாமல் வாழ்க்கை சுருங்கும்.

***************************************************************************************************************************************************************************************

02.கதை

"இரு மனங்கள்: அறிந்ததும் அறியாமலே"

அறிமுகம்:

சுமதி, 15 ஆண்டுகளாக குடும்ப பொறுப்புகளில் மட்டும் அடங்கி வாழ்ந்த ஒரு மனைவி. வீட்டிற்கு வேலைக்காக தன்னை அர்ப்பணித்தவளாக இருந்தாலும், அவளின் மனதில் ஆழ்ந்த வறுமை இருந்தது. தன் கணவனின் அலட்சியத்தால், அவளுடைய தனிமை அதிகமாகியது.

அந்த நேரத்தில், கோயிலில் சந்தித்த சுந்தரன் என்ற ஆணுடன் ஏற்பட்ட பாசப்பூர்வமான நட்பு, அவளின் வாழ்க்கையில் ஒரு திருப்பமாக மாறியது. ஆரம்பத்தில் பேசிக்கொண்டு, ஒரு அன்பு நிறைந்த உறவாக வளர்ந்தது. அவனுடன் பேசும் அழகான தருணங்கள், அவளின் காலத்தில் தடம் பதித்தன.

மத்தி:

அந்த உறவு மேல்மட்டமாக பேசிப்பேசி வளர்ந்தது. ஒரு நாளில் பல முறை பேசுவதும், பரஸ்பரம் ரகசியங்களை பகிர்வதும், இருவருக்குள் ஒரு ஆழமான நெருக்கத்தை உருவாக்கியது. சுமதிக்கு சுந்தரனுடன் பேசுவது மட்டுமே ஒருவகை மனநிறைவை வழங்கியது.

ஆனால், ஒரு சின்ன தவறான புரிதலால் இருவருக்கும் இடையே மெல்லிய பிளவு ஏற்பட்டது. சுந்தரன் சில நாட்களுக்கு பேசாமல் இருந்தான். சுமதி அதற்குக் காரணம் என்ன என்பதை புரிந்துகொள்ள முடியாமல் தவித்தாள். அவன் மேல் அவளுக்கு இருந்த நெருக்கம், அந்த உறவை விடமாட்டேன் என்ற கட்டாயம் உருவாக்கியது.

அப்போதுதான் அவன் மனதிற்குள் ஒரு அச்சம் இருப்பது தெரியவந்தது. "இந்த உறவால் சுமதியின் குடும்ப வாழ்க்கை கேள்விக்குறியாகும்" என்று அவன் மனதில் தோன்றியது. அந்த அச்சம் அவனை மேலும் விலக வைத்தது.

சிக்கல்:

சுமதி தனது தனிமையில் தத்தளிக்க, அவன் மீண்டும் திடீரென ஒரு நாள் அழைத்தான். அந்த அழைப்பைச் சந்தோஷத்துடன் எடுத்திருந்தாலும், அவனது மௌனம் இன்னும் அவளை வறுத்தது. அவன் பேசும் ஒவ்வொரு வார்த்தையும் அவளால் தொலைபேசி ரெக்கார்டில் பதிவு செய்யப்பட்டது, பின்னர் அதை கேட்டு மனஅமைதியை தேடுவாள்.

அவள் மனதின் உள்ளடக்கங்களில், அந்த உறவை உண்மையான காதலாகக் கருதினாள். அவனுக்கு நெருக்கமாக இருந்த தருணங்கள், அவளின் வாழ்க்கையை மறுமொழிகொண்டன. அவள் ஒரு முடிவிற்கு வந்தாள்: "இந்த உறவு நான் கொடுக்கக் கூடியது எல்லாமும் கொடுத்துவிட்டது. ஆனால், அதை நிறுத்த முடியாமல் இருக்கிறேன்."

சிக்கலின் உச்சகட்டம்:

அவனுடன் ஆழமான உடலுறவு வைக்க அவள் துணிந்தது. அது காதலின் உச்சமாகவும், அவளது தனிமைக்கு தீர்வாகவும் உணரப்பட்டது. ஆனால், இந்த அனுபவம் அவளது தற்காலிக சந்தோஷத்தை மேலும் குழப்பமாக மாற்றியது.

அவளுடைய கணவரின் அலட்சியம் மற்றும் எதுவும் கேள்விக்கிடமானதாக அவளால் உணரப்படவில்லை. ஆனால் அவளுக்கு சுந்தரனின் அன்பும் அரவணைப்பும் ஒரு பக்கம், குடும்பத்தின் கட்டுப்பாடுகளும் மற்றொரு பக்கம் மோதின.

முடிவு:

சுந்தரன் அவளின் வாழ்க்கையில் மேலும் திரும்ப வரவில்லை. அவன் பேசிய கடைசி வார்த்தைகள், “இந்த உறவு நீண்ட காலம் செல்லாது. உன்னுடைய கணவன் உன்னை எவ்வளவோ பாதுகாத்திருக்கிறார். உன் குடும்பத்திற்காக நான் விலகிறேன்,” என்பதுதான்.

சுமதி அந்த வார்த்தைகளை கேட்டு மனதளவில் உடைந்தாலும், அவள் தனக்குள் ஒரு புதிய உறுதி கொண்டாள். அவள் தனது வாழ்க்கையை மறுபரிசீலனை செய்தார்.

அந்த உறவை மறக்க முடியாமல் அவள் இருக்கும் நிலையையும், சுந்தரன் மீண்டும் வருவான் என்ற ஏக்கத்துடனும் அவள் காத்திருக்கிறார். ஆனால், அவளுடைய மனதில் ஒரு குற்றவுணர்ச்சி எழுகின்றது – "என் கணவரிடம் இத்தனை ஆண்டுகளில் இதை மறைத்துவிட்டேன்" என்பதற்காக ...

கடைசி பகுதி – "மறக்க முடியாத வாஞ்சை":

சுந்தரனுடன் செரிந்த அந்த ஆறு மாதங்கள், சுமதியின் மனதில் 15 ஆண்டுகளாக வளராத ஆழ்ந்த பாசத்தையும் நெருக்கத்தையும் உருவாக்கியது. அவனின் அன்பும், அவளுக்கு அளித்த அரவணைப்பும் சுமதியின் வாழ்க்கையின் பல புள்ளிகளை துளைத்தது.

அவளால் அவனை மறக்க முடியவில்லை.

"சிறிது காலம் மட்டும் அவன் இருந்தாலும், அவன் எனக்கு உணர்த்தியது வாழ்க்கையில் சந்தோஷம் எப்படி இருக்க வேண்டும் என்பதைத்தான். அவன் என்னை புரிந்து கொண்டான், அரவணைத்தான், ஆனால் அவன் என்னை விட்டுப்போனதின் வலியை நான் தாங்க முடியவில்லை."

சுந்தரன் திடீரென்று விலகியபோது, சுமதி மனஉளைச்சலில் ஆழ்ந்தாள். அவளுடைய நெருக்கமான நண்பரின் பிரிவு, 15 ஆண்டுகளாக இயந்திரமாக ஓடிய திருமணத்தை கேள்விக்குள்ளாக்கியது. அவள் மனதில் எப்போது சுந்தரன் திரும்ப வருவானோ என்ற எண்ணம் தொடர்ந்து நீடித்தது.

தனது குடும்பத்தின் ஒட்டுமொத்த நிலைமையை சுமதியின் மன அழுத்தம் பாதித்தது. ஒரு கட்டத்தில்,

"இது பொறுத்துகொள்ள முடியவில்லை. என் வாழ்க்கையை இப்படி தானே முடித்துக்கொள்வேன்," என்கிற சிந்தனைக்குள் அவள் சிக்கினாள்.

ஆனால் அவளின் குழந்தைகளின் முகம் நினைவில் வந்ததும், சுமதி தனது முடிவை மறுத்து, புதிய உறுதியுடன் வாழ முடிவு செய்தாள்.

மையக் கருத்து:

சுமதியின் கதையின் மூலமாக ஒரு ஆழமான உண்மை வெளிப்படுகிறது:

சில உறவுகள் குறுகிய காலம் இருந்தாலும், அந்த உறவின் தாக்கம் வாழ்நாளில் மறக்க முடியாததாய் இருக்கும்.

வாழ்க்கையில் உறவுகளும் அனுபவங்களும் ஒருவரின் மனதையும் எதிர்கால சிந்தனைகளையும் மாற்றி அமைக்கக்கூடிய சக்தி கொண்டவை.

சமூகப் பார்வை:

"பெண்களின் மனதை மட்டும் அல்ல, அவர்களது உணர்வுகளையும், உறவுகளையும், வாழ்வின் முக்கியத்துவத்தையும் ஆழமாக மதிக்க வேண்டும். சிறு நேரத்தில் வரும் பாசம் கூட ஒருவரின் வாழ்வை முழுவதுமாக மாற்றும்."

உறவு

உறவுகள் சில

காற்று போல,

தோற்றமின்றி

உள்ளத்தை தீண்டும்.

நினைவுகள் சில

நட்சத்திரம் போல,

இருள் மத்தியில்

ஒளி தரும்.

சில தருணங்கள்

சிற்றின்பம் போல,

வாழ்க்கை முழுவதும்

வெள்ளம் ஆகும்.

மறக்க முடியாத

காதல் சில,

மனதில் ஒரு

காதலாக நிற்கும்.

*********************************************************************************************************************************************************************************

03."நிழல்களில் மூழ்கிய நிமிடங்கள்"

 

ஒரு அழகிய கிராமம். அந்த கிராமத்தில் ரவி

தனது மளிகைக் கடையை நடத்திக்கொண்டிருந்jதான். அவன் ஒருவேளை நேர்த்தியான வியாபாரி, கடினமான உழைப்பாளி. அவனுடைய மனைவி சுமதி— அவள் சுத்தமான நெஞ்சம் கொண்டவள், கணவரின் குறைபாடுகளை தாங்கிக்கொண்டு, அன்பால் எல்லாவற்றையும் சமாளிக்க நினைப்பவள்.

இருவரும் நிம்மதியாக  வாழ்ந்துகொண்டிருந்தாலும், ரவியின் குடிப்பழக்கம் அவர்களது வாழ்க்கையில் எதிர்பாராத சிக்கல்களை உருவாக்கியது. குடிக்கும்போது அவன் சுமதியிடம் கோபத்துடன் நடந்து கொள்வான், ஆனால் மறுநாள் வருந்துவான். அவனது குடிப்பழக்கத்தால் வியாபாரம் கூட நஷ்டத்தில் சென்றது. கடன் வாங்கும் தேவை அதிகமாகியது.

கடன், ஆசை, தவறுகளின் தொடக்கம்

கடன்கள் தேய்ந்து விட, ரவியின் கடைமுடிவு ரமேஷ் என்பவரிடம் கடன் வாங்குவதாக அமைந்தது. ரமேஷ், சிறந்த வியாபாரி, ஆனால் அவனது மனதில் ஏதேனும் திட்டம் இருக்கும் வரை தான் ஒருவருக்கும் உதவுவான்.

ரமேஷ் முதன்முதலாக சுமதியை பார்த்தவுடன் அவளின் அழகில் ஈர்க்கப்பட்டான். ஆனால் அவனுக்கு தெரியும்— அவளை நேரடியாக அடைய முடியாது. அதனால், கவனமாக ஒரு திட்டத்தை அமைத்தான்.

அவன் ரவியை தொடர்ந்து மதுவுக்கு பழக்கவழக்காகி விட, பண உதவிகள், கடன் வசதிகள், வியாபார உதவிகள் என்று எல்லாவற்றிலும் கை கொடுத்தான். பின் நேரம் பார்த்து, கவனமாக அவனை முழுமையாக குடிக்கு அடிமை ஆக்கினான்.

அதனால், ரவி பூரணமாக செயலிழந்தபோது, வியாபாரம் முற்றிலும் நஷ்டம் அடைந்தது. கடனை அடைக்க முடியாத நிலை ஏற்பட்டது. இப்படி சிக்கி நின்றபோது, ரவிக்கு வெளியூரில் வேலை தேடி செல்லும் அவசரமும், சுமதிக்கு புதிய நெருக்கடியும் வந்து சேர்ந்தன.

 

மெல்ல உருவான ஒழுக்கமின்மை

ரவியின் வெளியூர் பயணம், ரமேஷ்க்கு சந்தர்ப்பமாக அமைந்தது.

"உங்களுக்குத் தேவையான எல்லாவற்றையும் பார்த்துக்கொள்கிறேன்," என்று சொல்லி, அதிக கவனத்துடன் சுமதிக்கு உதவிக்கரம் நீட்டினான்.

முதல் நாள் பலசரக்கு வாங்கி கொடுத்தான்,

அடுத்த நாள் வீட்டில் சாப்பிடச் சொன்னாள்,

மூன்றாவது நாள் மெல்ல பேச ஆரம்பித்தாள்.

ஒரு நாள் அவனுக்கு உணவு பரிமாறிய போது, தவறுதலாக அவனது கை சுமதியின் கையை தொடியது. அவர்களுக்குள் மெல்ல ஏற்பட்ட ஈர்ப்பு தவறாக உருமாறியது.

சில நாட்கள் கழித்து, அவர்கள் இருவரும் உடலுறவில் ஈடுபட்டனர்.

இது பிழை என்பதை தெரிந்தும், ஆசை மீற முடியாதது.

ரவியின் திரும்பி வருகை & மறுபடியும் ஒரு குற்றவுணர்வு

இந்நிலையில், ரவி திடீரென வீடு திரும்பினான்.

இரவு நேரம். வீட்டிற்குள் நுழைந்தபோது, சுமதி ஒரு புதிய மாறியிருப்பதை ரவி உணர்ந்தான்.

அவள் உடைமைகள் புதிதாக மாறியிருந்தன, வீட்டில் வறுமை சின்னம் எதுவும் இல்லை. அவன் யோசித்தான்— "இந்தக் குறுகிய காலத்தில் என்ன நடந்தது?"

அடுத்த நாள் ரமேஷ் வீட்டிற்கு வரும்போது, ரவி சந்தேகத்துடன் அவனை கவனித்தான்.

அவன் உற்றுப் பார்த்தான்.

"என்ன, ரவி ? எப்போ வந்த? சுமதி எப்படியோ நன்றாக இருக்கிறாளே?"

ரவி  சிரித்தான், "நீ இப்படி மெலிந்து போனாயே, இனி கவனமாக இருக்கணும்."

என்று ரமேஷ் கூறுகின்றான்

மறுபடியும் வீழ்ச்சி - ரவியின் இறுதி

அன்று இரவு, ரவியை மீண்டும் மதுக்கூடத்துக்கு அழைத்துச் சென்றான் ரமேஷ்.

தகவல் தெரியாமல், மேலும் ஒரு நம்பிக்கையாளராக மதுவில் மூழ்கினான் ரவி.

இனிமேல் இல்லற வாழ்க்கை, காதல், குடும்பம் எதுவும் முக்கியம் இல்லை, மதுவே முதன்மை என்று அவன் வாழ்க்கையை மீண்டும் சிதற விட்டான்.

ஒரு மாதத்திற்குள், ரவியின் உடல் நலம் மோசமடைந்து, ஒரு மாலை நேரத்தில் அவன் உயிரிழந்தான்.

மறுபடியும் ஒரு புதிய வாழ்க்கை

சுமதி, பெற்றோர்கள் தன்னுடன் வர வேண்டும் என்று கூறுகின்றார்கள் சுமதி மறுக்கின்றாள்.  ஆனாலும் அவர்கள்

உன் கணவன் இறந்த பிறகு இங்கே வாழ வேண்டாம் என்று கூறினார்கள். பெற்றோர்கள் கூறியதை ரமேஷிடம் கூறுகின்றாள்.

அதற்கு ரமேஷ் சுமதியிடம் நீ உன் பெற்றோர்களிடம் ஊருக்கு சென்று விடு நான் வந்து உன்னை அங்கே சந்திக்கிறேன் என்று கூறுகின்றான் அவளும் அதே போல் செய்கின்றாள்.

இதிலிருந்து அவர்களது உறவு  தொடர்கின்றது .

ஒரு புதிய வாழ்க்கை,

மற்றொரு பக்கம் ஒரு ரகசிய உறவு.

சுமதி இரண்டு வாழ்வில் வாழத்தொடங்கினாள்.

சுமதி – புதிய வாழ்க்கையின் தொடக்கம்

சுமதி பெற்றோர்கள் சுமதிக்கு மறுமணம் செய்ய முடிவு எடுக்கிறார்கள்.சுமதியிடம் கூறுகின்றாள் அவளுக்கு அதிர்ச்சியாக இருந்தது. உடனே சுமதி எனக்கு இப்பொழுது திருமணம் வேண்டாம் என்று கூறினாள்  அவர்கள் பெற்றோர்கள் அவரிடம் அருகில் அமர்ந்து உனக்கு கண்டிப்பாக துணை வேண்டும் என்று

உணர வைத்தார்கள்.

சுமதி உடனே ரமேஷிடம்

வீட்டில் நடந்த அனைத்து விஷயங்களையும் கூறினாள் ரமேஷ் அதற்கு திருமணம் செய்து கொள் பார்த்துக் கொள்ளலாம் என்று கூறினான் .

ராஜேஷ் என்ற நபருடன் மறுமணம் சுமதிக்கு நடந்தது. ராஜேஷ் சுமதியிடம் மனம் விட்டு

பேசினால் தான் ஒரு பெண்ணை  காதலித்ததாகவும் அவள் தான் அழகா இல்லை என்பதற்காக அவளை விட்டு சென்றதாகவும் கூறினான் .இப்படி சுமதியிடம் மனம் விட்டு பேசினான் ராஜேஷ்.

 

சுமதி - இறுதிக்கான முடிவு

சுமதி முடிவு செய்துவிட்டாள். இது போதும். இனிமேல் இந்த குழப்ப வாழ்க்கை வேண்டாம்.

அந்த போன் எவ்வளவு நேரம் சார்ஜ் போடணும், எப்போதும் ஆன்லைன்ல இருக்கணும் – இதெல்லாம் ரமேஷ் கட்டாயமாக சொல்லியதுதான் அவளுக்கு எல்லாமே முடிந்துபோன மாதிரி தோன்ற வைத்தது.

அவன் எல்லாமே கட்டுப்படுத்திக் கொண்டு இருப்பது புரிந்தவுடன், தப்பிக்க வேறு வழியே இல்லாமல் தெரிந்தது.

 

"நான் இதை என்னுடன் முடிக்கிறேன்."

சுமதி அந்த விஷத்தை கையில் எடுத்தாள்.

அவன் வாழ்க்கையில் இருந்திருந்தால் இன்னும் பல வருடங்கள் இப்படி தொடரும்.

அவன் பார்த்துக்கொண்டே இருப்பான். அவள் கணவனிடம் சொல்லிவிட்டாலும், அவன் வேறொரு வழியில் வந்து தொந்தரவு செய்வான்.

"இப்போதே எல்லாத்தையும் முடிக்கணும்."

அந்த மாதிரி முடிவு எடுத்தவள் அதற்கான ஏற்பாடுகளை செய்தாள்.

அந்த நேரத்தில் ராஜேஷ் உள்ளே வந்தான்.

"சுமதி, நீ என்ன செய்ற?"

அவன் கையில் உள்ள விஷத்தை கண்டான்.

"நீ... நீ.. இது எதுக்கு?"

"எனக்கு இனிமேல் இந்த வாழ்க்கை வேண்டாம் ராஜேஷ். நான் எதையும் சொல்லாமல் போகல. இதுக்கு அப்புறம் என்ன செய்யலாம் எனக்குத் தெரியலை."

"உனக்கு என்னாச்சு? என்ன சொல்ற?"

அவள் எல்லாவற்றையும் சொல்லியவள்.

ரமேஷுடன் நடந்ததை. அவன் கொடுத்த தொல்லையை. போன் சார்ஜ் வைத்து இருப்பதை. அவன் பாசத்தை வெறும் கட்டுப்பாடாக மாற்றிவிட்டதை.

"நான் இதை தாங்க முடியல ராஜேஷ். நீ எவ்வளவு நல்லவரா இருந்தாலும், அவன் தொல்லை எப்போதும் இருக்கும். அதனால நான் தான் முடிவு செய்துட்டேன்."

 

ராஜேஷின் முடிவு – ஒரு உறுதியான எச்சரிக்கை

 

சுமதியை சமாதானப்படுத்திய பிறகு, ராஜேஷ் நேராக ரமேஷின் வீட்டுக்குச் செல்கிறான்.

அங்கு ரமேஷின் மனைவியும் இருந்தாள்.

 

ராஜேஷின் எச்சரிக்கை

"இனி நீ என் மனைவியை தொந்தரவு செய்தால், நேராக காவல்துறையிலேயே பிடித்துக்கொடுப்பேன்!"

"உன் வாழ்க்கையை வைத்துக்கொண்டு நீ வாழ்ந்து கொள். என் மனைவியை விட்டு விலகிவிடு!"

"இந்த விஷயத்துக்கு அடுத்த முறை, சட்டத்தால் சமாளிக்க நேரிடும்!"

அவன் கோபத்துடன், தெளிவாக அந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னான்.

அதன் பிறகு முடிவாக அங்கிருந்து திரும்பி வந்தான்.

ரமேஷின் மனைவி – அவளது நிலைப்பாடு

ரமேஷ் வீட்டுக்கு வந்தவுடன், அவனது மனைவி கோபத்தில் வெடிக்கிறாள்அவளது முடிவு

 "நீ சென்று சுமதியுடன் வாழலாம். ஆனால் இனிமேல் என் வாழ்க்கையில் நுழையாதே!"

 "என் குழந்தைகளை என் முறையில் வளர்ப்பேன். உன் தொடர்பு வேண்டாம்!"

"நான் ஒரு உறுதியான முடிவெடுத்துவிட்டேன். இனி என்னை திரும்பிப்பார்க்காதே!"

ரமேஷ் திணறிப் போனான். அவள் இவ்வளவு உறுதியாக பேசுவாள் என்று அவன் எதிர்பார்க்கவில்லை.

 மனைவியை சமாதானப்படுத்தி இனிமேல் எந்த பெண்ணை பார்க்க மாட்டேன் என்று உறுதி கூறுகிறான்.

 

மையக் கருத்து:

நிழல் எப்போதும் நிஜமாக முடியாது.

வாழ்க்கையில் ஒரு தவறு நடந்துவிட்டால், அதை மறைத்துப் பழக்கிவிடாமல், சரியான நபரிடம்

பகிர்ந்து கொண்டால் மட்டுமே, உண்மையான தீர்வு கிடைக்கும்.

ஒரு மனிதனின் வஞ்சகமான வார்த்தைகள், அழகான ஆசைகள், போதையில் கொடுக்கும் பாசங்கள்—

அனைத்தும் நிரந்தரமல்ல.

உண்மையான உறவுகளின் அடிப்படை நம்பிக்கையே, அதைப் பாதுகாக்காதபோது 

வாழ்க்கை முற்றிலும் வீழ்ச்சி அடையும்.

தவறை மறைப்பது ஒரு நிழலை நிஜமாக்கும் முயற்சி, ஆனால் அந்த நிழல் ஒருநாளும் உயிர் பெறாது. 

நேர்மையான உறவுகளுக்கு மட்டும் வாழ்வில் நீடித்த நிஜம் இருக்கும்.

"சுமை கொடுக்கும் உலகம்,

சொல்லாமல் ஏற்கும் மனம்,

சலிக்காத நம்பிக்கை ஒன்று,

வாழ்வில் வழி காட்டும் நிழல்".

*******************************************************************************************************************************

04.தாயின் கரம் – விரிவான கதை

அன்பே அழகானது, உறவு பரிசுத்தமானது .கீதா, 42 வயதாகும் விதவை. கணவரின் 

மறைவுக்கு பின், ஒரே மகனான அரவிந்தனை வளர்த்துவிட்டுத் தன் வாழ்க்கையை 

அவனுக்கு அர்ப்பணித்திருந்தாள். தொழில் செய்வதற்கான சூழல் இல்லாததால், 

வீட்டில் இருந்தே சில தையல் வேலை செய்து மகனை உயர் படிப்புக்கு அனுப்பி வைத்தாள்.

அரவிந்தன் – வளர்ந்தவனின் மாறும் மனப்போக்கு

அரவிந்தன் பள்ளியில் ஒரு பக்க விளையாட்டாக இருந்தவன். ஆனால் கல்லூரி 

சென்றதும் அவன் நட்பு வட்டம் மாறியது. சில நேரங்களில் அவன் பேசும் விதமும், 

அவளிடம் காட்டும் அத்துமீறிய அணுகுமுறைகளும், அவள் மனதை குழப்பின.

இரவில் அவள் அறையில் வந்து அவன் படுத்துக்கொள்வது சாதாரணமான

விஷயமாகவே இருந்தது. ஆனால், சமீபகாலமாக அவன் உறங்கும்போது 

அவளது உடலைத் தழுவியவாறு படுத்துக்கொள்வதை அவள் கவனித்தாள். இதுவே ஆரம்பத்தில் அவளுக்கு சந்தேகத்தை எழுப்பியது.

ஒரு நாளின் திருப்புமுனை

ஒரு நாள் இரவு, பக்கத்து வீட்டில் வேலை செய்யும் சரஸ்வதி மகளுடன் 

பேசிக்கொண்டிருந்தாள். அவள், "அம்மா, இப்போதெல்லாம் பசங்க 

ஆசையை அடக்கிக்கொள்ள தெரியாமல் ஆணவத்தோடு நடந்துகொள்கிறார்கள்," என்றாள்.

இதைக் கேட்டதும், கீதாவின் உள்ளம் பதறியது. அரவிந்தன் அண்மைக்காலமாக அவளிடம் காட்டும் நடத்தை அவளுக்குள் சந்தேகங்களை எழுப்பியது.

அன்று இரவு, அரவிந்தன் வழக்கம் போல வந்தான்.

"அம்மா, உன்னோட அன்பு எல்லாமே எனக்குத்தான், இல்லையா?" 

என்று கேட்டபோது, அவனது பார்வையில் இருந்த மாற்றத்தை கீதா உணர்ந்தாள்.

அவள் அமைதியாக அவனைப் பார்த்தாள்.

"அரவிந்தா, நீ என்ன சொல்கிறாய்?"

"அம்மா, நீ எனக்கு வாழ்க்கையில் எல்லாமே. நீ எனக்காக எல்லாவற்றையும் செய்துவிட்டாய். 

ஆனா இன்னும் ஒரு விஷயம்... நீ எனக்கே சேர்ந்தவள், இல்லையா?"

அவள் உடம்பு நடுங்கியது.

"என்ன சொல்ல வருகிறாய்? நாம் தாய்-மகன் அல்லவா?"

"ஆமாம், ஆனா... சில விஷயங்களை நாம் மற்றவர்களைப் போல 

நினைக்க வேண்டியதில்லை. எங்களை யாரும் கண்டுபிடிக்க மாட்டார்கள், இல்லையா?"

கீதா உடனே அவனது கையை பிடித்தாள்.

"இது தவறு. நான் உன்னுடைய தாய், உன் பாதுகாப்புக்கான மூலாதாரம். 

நீ இப்படி சிந்திக்க கூடாது, அரவிந்தா. மனிதன் பிறந்தவன் மதிப்பிற்காக வாழ வேண்டும். 

இதெல்லாம் பாழாகும் சிந்தனைகள். உன் வாழ்க்கை இனி எப்படியாவது அமைந்து போகும். 

ஆனால் நீ இன்று செய்யும் ஒரு தவறு, உன் வாழ்க்கை முழுவதும் உன்னை பின்னால் தள்ளிவிடும்."

அவன் அமைதியாக அவள் முகத்தை பார்த்தான்.

"நான்... நான் உண்மையிலேயே தவறு செய்துவிட்டேனா, அம்மா?"

"ஆமாம், ஆனால் இப்போது திருந்தலாம். நீ எங்கேயாவது காதலிப்பாயோ, அல்லது வாழ்க்கையை எப்படி 

அமைத்துக் கொள்வாயோ, அதை நீயே முடிவுசெய். ஆனால், தாய் என்ற பெயருக்கு நிழலாவது உன் மனதில் இருக்கட்டும்."

அவனது கண்களில் கண்ணீர் வந்தது.

"மன்னித்துக்கொள், அம்மா... நான் இவ்வளவு பெரிய தவறு செய்ய நினைத்தேனோ என்று எனக்கே நம்பிக்கை இல்லை."

கீதா அவனை அணைத்துக்கொண்டாள்.

"அன்பு என்ற ஒன்று இருக்கிறது, அதையும் மதிக்க வேண்டும். பரிசுத்தமான உறவுகளை 

அழகு செய்து வைத்துக்கொள்வதே உண்மையான மனித வாழ்க்கை."

அந்த நாள் முதல் அரவிந்தன் தன் வாழ்க்கையை மாற்றிக்கொண்டான். தனது தவறான 

சிந்தனைகள் அழிய, தாயின் உணர்ச்சி நிறைந்த வார்த்தைகள் காரணமாக அமைந்தது.

கதை முடிவு

இந்தக் கதை, மனித உறவுகளின் பரிசுத்தத்தையும், தவறான மனப்போக்குகளை 

சீராக மாற்றுவதற்கான ஒரு விழிப்புணர்வையும் ஏற்படுத்தும் வகையில் அமைந்தது.

தாயின் கரம்

தாயின் கரம் பரிசுத்த மழை,

தவறான எண்ணம் கரைந்து போக,

அன்பின் வழி காட்டும் வெளிச்சம்,

அழியாத ஒளியாய் நிலைத்து நிற்க.

பிஞ்சு கரங்களில் வளர்த்தவளாய்,

பாசத்தால் மூடிய பூமழையாய்,

காலம் கடந்தும் மறையாத பந்தம்,

கழுவ முடியா தாய்மை மணம்.

கண்கள் திறந்தால் உலகம் தெரியும்,

தவறாய் நடந்தால் வழி மாறும்,

நல்லது கரைத்து பயிராகும்,

நெஞ்சு சுத்தமென வாழ்வாகும்.

மனிதன் வாழ்வில் பாதைகள் பல,

மாறாத ஒன்றே அன்னையின் கரம்,

அன்பு வழியில் செல்கிற வழி,

அழியாத ஒளியில் நிலைபெறும் நிழல்.

தாய் என்றொரு புனிதமான மழை,

மகன் மனதில் வளர்க அது வழி!

**************************************************************************************************************************************************************

05. கதை

வாழ்க்கையின் வழிதவறிய நிழல்கள்

முன்னுரை

இன்றைய சமூகத்தில் இளைஞர்கள் தங்கள் வாழ்க்கையின் முக்கியமான முடிவுகளை எடுத்தபோது செய்யும் தவறுகள், அவர்களது எதிர்காலத்தில் பெரிய தாக்கங்களை ஏற்படுத்துகிறது. இக்கதையில், ரேணுகா என்ற பெண்ணின் வாழ்க்கை அவளுடைய தவறான முடிவுகள் மற்றும் சரியான வழியைத் தேர்ந்தெடுக்க தவறியதில் எவ்வாறு சிதறுகிறது என்பதையும், சமூகத்தின் பார்வையில் அவள் எப்படி மதிப்பிழக்கின்றாள் என்பதையும் விளக்குகிறது.

இந்த கதை, தன்னைச் சுற்றிய சமூகத்தின் எதிர்பார்ப்புகளையும், ஒழுக்கநெறிகளையும் எதிர்கொள்வதில் தவறிய ஒரு பெண்ணின் வாழ்க்கையின் சிக்கல்களை வெளிப்படுத்துகிறது.

வழித்தவறிய நிழல்கள்

பகுதி 1: காதலின் மாயை

ரேணுகா, தன்னுடைய இளமை பருவத்தில் உயர்ந்த இலக்குகளை அமைத்த ஒரு பொறியியல் மாணவி. அவள் பெற்றோர் நம்பிக்கை வைத்த ஒரு சிறந்த மாணவி. ஆனால், கல்லூரியில் அவள் அரவிந்த் எனும் தனது தோழனைச் சந்தித்ததுடன், அவளின் வாழ்க்கை ஒரு புதிய வழியை எடுத்தது.

அரவிந்தின் பேச்சுக்களும், அன்பும் ரேணுகாவின் நெஞ்சை வென்றது. பெற்றோரின் விரோதத்தை மீறி, இருவரும் திருமணம் செய்துகொண்டனர். அந்த முடிவு, அவள் வாழ்நாளில் மிகப் பெரிய மாற்றத்தை ஏற்படுத்தியது.

பகுதி 2: திருமணத்தின் நிழல்கள்

திருமணத்தின் சில மாதங்கள் மட்டுமே சுமூகமாக இருந்தது. பின்னர், அரவிந்தின் உண்மையான முகம் தெரிய வந்தது. அவன் பல பெண்களுடன் தொடர்பில் இருந்தது மட்டுமல்ல, அவன் ரேணுகாவை பகுத்தறிவுடன் நடத்தாத குணம் அவளை மனஉளைச்சலுக்கு உள்ளாக்கியது.

அவளுடைய வாழ்க்கை பரிதாபமானதாக மாறியது. தன் கனவுகள் சிதறி, தனிமையான கணங்களில் தன்னைத் தானே கேள்வி கேட்டாள்: "இந்த முடிவு சரியா?"

பகுதி 3: பிரிவு மற்றும் புதுப்படைப்பு

ஒரு நாள், இருவரும் பிரிவதற்கு முடிவெடுத்தனர். அந்த நேரத்தில் ரேணுகா கருவுற்றிருந்தாள். தனது பெற்றோரின் ஆதரவுடன் குழந்தையைப் பெற்றெடுத்தாள்.

பின்னர், வாழ்க்கையை முன்னேற்றும் நோக்கில், அவள் மேற்படிப்புக்காக வெளிநாட்டுக்குச் சென்றாள்.

அங்கே வந்த பிறகு, அவள் தனிமையால் பாதிக்கப்பட்டாள். சமூகத்தில் பெண்களுக்கு விதிக்கப்பட்ட ஒழுக்கநெறிகளை மீறிய அவள் சில தவறான உறவுகளில் சிக்கினாள். அவளுடைய தனிமையும் மன அழுத்தமும் அவளை தவறான வழியில் இழுத்துச் சென்றது.

பகுதி 4: சமூகத்தின் பார்வை

இந்த இடைவெளியில், ரேணுகாவின் செயல்கள் அவளை சமூகத்தில் கேள்விக்குறியாக மாற்றின. அவள் சொந்த மகனின் நலனுக்காக எந்த முயற்சியும் செய்யவில்லை என்ற குற்றச்சாட்டு மழைக்கேடாய் வந்தது. ஒரு பெண்ணாக அவள் எடுத்த ஒவ்வொரு தவறான முடிவும், சமூகத்தின் பார்வையில் அவளின் மதிப்பை இழக்கச் செய்தது.

சமூகம் அவளை ஆணவத்துடன் தள்ளிவிடவும், அவளுடைய செயல்களை கடுமையாக விமர்சிக்கவும் தொடங்கியது.

பகுதி 5: இரண்டாம் திருமணம் மற்றும் பல்வேறு சிக்கல்கள்

வாழ்வை மீண்டும் அமைக்க முடிவு செய்த ரேணுகா, பணக்கார ஒருவருடன் திருமணம் செய்துகொண்டாள். ஆனால், இந்த உறவும் உண்மையான காதலின்றி பிழைப்பிற்காக இருந்தது. அவளுடைய இரண்டாவது கணவன் மாதம் ஒருமுறை அவளுடன் செல்வதாக இருந்தாலும், அது மகிழ்ச்சியளிக்கவில்லை.

இதற்கிடையில், அவள் மற்ற உறவுகளில் ஈடுபட ஆரம்பித்தாள், ஆனால் அவள் மனம் முழுமையாக அமைதியடையவில்லை.

சமூகத்தின் பங்கும் முக்கியத்துவமும்

1.பெண்களின்ஒழுக்கநெறி மீது சமூகத்தின் பார்வை

பெண்கள் எடுக்கும் ஒவ்வொரு முடிவும் சமூகத்தில் பெரிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறது. ரேணுகா தனது வாழ்க்கையை முழுமையாக மாற்றிக்கொள்ள விரும்பினாலும், சமூகத்தின் பார்வை எப்போதும் அவளது கடந்த காலத்தை துரத்தியது.

2.தவறுகளுக்கு இடமளிக்காத சமூகம்

இக்கதையிலிருந்து, தவறுகள் செய்த பிறகும் வாழ்க்கையை மாற்ற முயற்சிக்கும் பெண்களுக்கு, சமூகத்தால் தரப்படும் வாய்ப்பு குறைவாக இருக்கும் என்பதை புரிந்துகொள்ள முடிகிறது. இது, பெண்களின் முன்னேற்றத்திற்கும் சுயமரியாதைக்கும் தடையாக அமைகிறது.

3. பெண்களின்

எதிர்காலம் கல்வியிலும் ஒழுங்கிலும் இந்த கதை நமக்கு தரும் பாடம் என்னவென்றால், வாழ்க்கையில் தவறான முடிவுகளைச் செய்யாமல், ஒரு பெண்ணாக தனது கல்வி மற்றும் வாழ்க்கைத் திட்டங்களை முன்னிலைப்படுத்த வேண்டும். ஒழுக்கமும் பொறுப்பும் மட்டுமே சமூகத்தில் மதிப்பு பெறச்செய்யும்.

முடிவு

"வழித்தவறிய நிழல்கள்" என்பது, ஒரு பெண் எடுக்கப்பட்ட தவறான முடிவுகள் மற்றும் சமூகத்தின் பார்வையில் அவள் எப்படி நிழல்களாய் மாறுகிறாள் என்பதற்கான கதை. இது இளைஞர்களுக்கு சரியான முடிவுகளின் முக்கியத்துவத்தை உணர்த்தும் சமூக நோக்கம் கொண்ட கதை.

பாடம்:

ஒருவருடைய வாழ்க்கை எடுக்கும் முடிவுகளை சார்ந்து அமையும். தவறுகளைச் சரி செய்யும் முயற்சியில், ஒழுக்கத்தையும் பொறுப்பையும் மறக்கக்கூடாது.

வழிதவறிய நிழல்கள்

காதலின் கனவில் வாழ்வு துவங்கி,

கண்ணீரின் சுவையில் உறவுகள் முடிந்தது.

முடிவுகள் தவறி பாதை மாறினாள்,

தனிமை எனும் இருளில் திசைத் தேடினாள்.

சமூகம் கடுமை செய்து நிராகரிக்க,

வாழ்க்கை ஒரு நிழலாக மாற்றிவிட்டது.

********************************************************************************************************************************************************************************

06.கதை

"தனிமையில் ஒரு ஒளி"

முன்னுரை:

இது ஒரு சாதாரண குடும்பத்தைச் சேர்ந்த பெண்ணின் வாழ்க்கை பயணம் மட்டுமல்ல, அவர் சமூக பார்வை, குடும்ப கட்டுப்பாடுகள், மற்றும் தனிமை என்னும் சூழல்களை எவ்வாறு எதிர்கொள்கிறார் என்பதை விவரிக்கும் கதை. திருமணம், காதல், மற்றும் நம்பிக்கையின் மாயை வழியாக ஒரு பெண்ணின் வாழ்க்கை எப்படி உருமாறுகிறது என்பது இந்தக் கதை கூறும் முக்கிய உரைநடை.

சமூகத்தின் சித்தாந்தமான எதிர்பார்ப்புகள், “பெண்கள் எந்த வயதிலும் குடும்பத்தின் ஒரு பொறுப்பாகவே இருக்க வேண்டும்” என்ற எண்ணக்கருவை மையமாகக் கொண்டு பல பெண்களின் வாழ்க்கையை குறுக்கிடுகிறது. ஆனால் வாழ்க்கையின் நிச்சயமற்ற தன்மையை புரிந்து, அதனை மீறி வாழ முயலுவது ஒருவரின் மன உறுதியை விளக்கும் இக்கதை.

கதையின் மையம்:

கதையின் தொடக்கம்:

சின்ன வயதிலிருந்து ஒரு குடும்பத்தின் ஒரே பெண் குழந்தையாக வளர்ந்த குமுதா, தனது பெற்றோரின் கனவுகளின் மையமாக இருந்தாள். அவர் படிப்பில் சாதனைகள் செய்த பிறகு அரசாங்க வேலைக்குச் சேர்கிறாள். வாழ்க்கை வளமாக இருந்தாலும், பெற்றோரின் ஒரே ஆசை அவர் வாழ்வில் ஒரு சிறந்த துணையை அமர்த்துவதே.

25 வயதில் இருந்து திருமண ஆலோசனைகள் வந்தாலும், குமுதா தனது “கவர்மெண்ட் வேலை செய்த அழகான கணவர்தான் வேண்டும்” என்ற எதிர்பார்ப்பில் இருந்ததால், எதுவும் நடைபெறவில்லை.

வயது 35:

குமுதாவின் வாழ்க்கை நடுக்கத்துடன் முன்னேறிக் கொண்டிருந்தது. சமூக நிகழ்ச்சிகளில் அனைவரும் “உங்க பொண்ணு இன்னும் கல்யாணம் பண்ணலையா?” என வினவுவதைப் பார்த்து அவரது அப்பாவுக்கு மனம் உடைந்துவிட்டது

வயது 45:

குமுதாவின் அப்பா உடல்நலக் குறைவால் காலமானார். அப்பாவுக்கு வாக்கு கொடுத்ததுபோல், அவர் அம்மா அவளுக்கு ஒரு கணவனைத் தேடி முயற்சி செய்கிறார். ஆனால், குமுதாவின் எதிர்பார்ப்புகளில், அதாவது, அரசாங்க பணியில் இருக்கும், அழகான, திறமையான மாப்பிள்ளை பற்றி அவர் நினைத்துவைத்தது இப்போது கிடைக்கவில்லை

வயது 48

குமுதாவின் வாழ்க்கையில் ஒரு திருப்பம் வந்தது. குமுதாவின் அம்மா உடல்நலக் குறைவால் இறந்துவிட்டாள். அதனுடன் அவளுடைய வாழ்க்கை இன்னும் தனிமையாகத் துவங்கியது. அதன் பிறகு அவளுக்கு ஒரு புதிய உறவு தோன்றியது.

அம்மா இறப்புக்கு வந்திருந்த ஒரு இளைஞன் முகில் வயது 25 அன்று அவன் அனைத்து வேலைகளையும் செய்தான் .அவன், குமுதாவின் பிறந்த ஊரிலேயே பணியாற்றி வந்தவன். ஆரம்பத்தில் அவர் மிகவும் பரிசுத்தமான, மனமார்ந்த நடத்தை காட்டினாலும், அவருடைய அடிக்கடி குடிப்பழக்கம் மற்றும் பணம் கோருதல், அவளின் வாழ்க்கையை மோசமாக மாற்றியது.

இந்த நிலையில், குமுதா சிக்கல் நிலைக்கு வந்தாள். அந்த இளைஞருடன் மூன்று ஆண்டுகள் உறவில் இருந்தாலும், அவளுக்கு அந்த உறவில் மனதளவில் நிறைய சவால்கள் இருந்தன. அவன், அவளுடன் சந்தோஷமாக இருக்கத் தொடங்கினாலும், அவளுக்கு தான் சிக்கலான தொந்தரவு தருவதாக மாறினான்.

குமுதாவின் முடிவு:

இந்த உறவின் போது, குமுதா தனது வாழ்கையில் என்ன செய்ய வேண்டும் என்று சிந்திக்கத் தொடங்கினாள். அப்பொழுது அவளுக்கு தனது கல்லூரி படித்த நண்பன் ஞாபகத்துக்கு வந்தது.அவள் தனது கல்லூரி நண்பனை, திருநாவுக்கரசு, உதவிக்கு அணுகலாம் என்று முடிவு எடுத்தாள்.

திருநாவுக்கரசுடன் குமுதா தொடர்பு கொண்டு நடந்ததெல்லாம் கூறினாள். அவனும் குமுதாவுக்கு உதவி செய்தான். குமுதா வாழ்வில் இருந்து முகிலை வெளியேற்றினான்.

பெரிய திருப்பம்:

திருநாவுக்கரசு, குமுதாவை அவளின் மனநிலையில் மாற்ற உதவி செய்ய வந்தார். அவன், முகிலை விரட்டியதும், குமுதாவை தன்னுடன் ஒரு புதிய வாழ்வைப் தொடங்க முயற்சித்தான். இந்த உறவு, நட்பாக ஆரம்பித்து, விரைவில் காதலாக மாறின.

அவள் திருநாவுக்கரசுடன் மனதாலும் உடலாலும் வாழ தொடங்கினாள் .

கடைசி முடிவு:

குமுதா, திருநாவுக்கரசுடன் தனது வாழ்க்கையை அமைத்து, விரும்பிய அமைதியைக் கண்டாள். அவளது உறவினர்கள் அவளை கல்யாணம் செய்யுமாறு அழுத்தினாலும், குமுதா அவர்களுக்கு பதிலளிக்கவில்லை. அவள் தன்னுடைய சுதந்திரமான வாழ்க்கையை விரும்பினாள். குமுதா, திருநாவுக்கரசோடு, தன்னுடைய வாழ்க்கையை அமைத்து, மற்றவர்களின் எதிர்பார்ப்புகளை மீறி, தன்னுடைய வாழ்வில் முழு மகிழ்ச்சியுடன் இருக்க முடிவு செய்தாள்.

சமூக பார்வை:

குமுதா, அரசாங்க பணியாளர் மாப்பிள்ளை வேண்டும் என்ற சமூக எதிர்பார்ப்பில் பல ஆண்டுகள் கழித்துவிட்டாள். இந்த எண்ணம், சமுதாயத்தில் பரவலாக இருந்த "பெண்கள் அரசாங்க பணியாளர்களோடு தான் திருமணம் செய்ய வேண்டும்" என்ற எண்ணத்தை பிரதிபலிக்கின்றது. இப்படி காத்திருக்கும் போது, அவள் வாழ்க்கையின் முக்கியமான வாய்ப்புகளை இழந்துவிட்டாள். சமூகத்தின் பார்வையில், இவை அவளுடைய வாழ்க்கையை தவறான முறையில் வழி நடத்தினால், அவர் இறுதியில் தன்னை உணர்ந்து சுயமகிழ்ச்சியை நாடுவதை கடைசியில் தெரியும்.

தனிமையில் ஒரு ஒளி

குமுதா, கனவுகளை நோக்கி சென்றாள்,

சமூகத்திற்குள் சிக்கிக் கொண்டு,

அழகான கணவர் கனவில் தேடியாள்,

ஆனால், வாழ்வில் அவள் வாழவேண்டியது சுய மகிழ்ச்சி.

முகிலின் உலகில் சிக்கி,

திருநாவுக்கரசின் அருள், அவளுக்கு ஒரு புதிய ஒளி.

************************************************************************************************************************************************************************************

07.கதை

மறக்க முடியாத கணங்கள்

மதுரையில் சொந்த வீடு கொண்ட பத்மா தனது மகள் அனன்யாவுடன் 

அமைதியான வாழ்க்கை வாழ்ந்து வந்தாள். பத்மா இளம் வயதில் 

திருமணம் செய்து கொண்டதால், 38 வயதிலும் அழகாக இருந்தார். 

மகள் அனன்யா 21 வயதாகி திருமண வயதுக்கு வந்த நிலையில், 

அவர்களது வீட்டில் கல்யாண வரன்கள் பார்க்க தொடங்கினர்.

அரவிந்த் எனும் மென்பொருள் நிறுவனத்தில் வேலை பார்த்தவனுக்கு 

அனன்யாவுக்கு ஜோடி தேடிய குடும்பம் அனுமதி வழங்கியது. 

மாப்பிள்ளை பார்க்க வந்தபோது அரவிந்த் பத்மாவின் அழகிய தோற்றத்தால் 

முதலில் அவரையே பெண்ணாக நினைத்தார். பின்னர் அவரின் குழப்பம் 

தெளிவடைந்தது. பேச்சு பேசிக் கொண்டே கல்யாணத்தை முடித்து 

அனன்யாவும் அரவிந்தும் கோவை செட்டில் ஆனார்கள்.

மதுரைக்கு பயணம்: தற்செயலான நிலைமை

ஒரு நாள் அரவிந்தின் நண்பரின் திருமணத்திற்காக அவர் 

மதுரைக்கு கிளம்ப முடிவு செய்தார். மனைவியிடம், 

"நான் மதுரைக்கு போய் எந்த லாட்ஜில் தங்கலாம்?" என்று கேட்டபோது அனன்யா, 

"எதுக்கு லாட்ஜ் தேடுறீங்க? நம்ம அம்மா வீட்டுக்கு போய் தங்குங்க," என்றார்.

அரவிந்த் பத்மா வீட்டுக்கு சென்றார். மாமியார் சபரியா கதவை திறந்து கொண்டு

"வாங்க நீங்க சாப்பிடுங்க," என்று அழைத்தார். அவனுக்கு மாமியாரின் 

அன்பான வரவேற்பும், பாரம்பரிய பாசமும் மனதைக் கவர்ந்தது.

காலையிலிருந்த தற்செயலான சந்திப்பு

மறுநாள் காலையில் பத்மா குளித்து முடித்து உடை மாற்றும் போது 

அறையில் தற்செயலாக அரவிந்துடன் மோதிக் கொண்டார். 

பத்மா அவமானத்தால் சற்றே திணறினாலும், தனது இயல்பு 

நிலைக்கு திரும்ப முயன்றார். அரவிந்த் மனதில் அந்த தருணம் 

இன்றைய தினம் முழுவதும் ஆட்கொண்டது.

அன்றைய மதியம் பத்மா அரவிந்துக்கு அசைவ சமைத்து வழங்கினார். 

உணவருந்தும் போது அரவிந்த், "அம்மா, நீங்க இந்த வயசுலயும் இப்படி 

அழகா இருக்கீங்க, உங்க சமையலும் அருமை," என்று சொன்னார். 

பத்மாவின் மனத்தில் இன்பமும் குழப்பமும் உண்டானது.

மனக்கிளர்ச்சி மற்றும் தவறு

அன்றைய மதியம் அரவிந்துக்கு பத்மா அசைவம் சமைத்து 

பரிமாறி கொண்டு இருந்தார். "சமைச்சது ரொம்ப அருமையா 

இருக்கு அம்மா. நீங்க இந்த வயசுலயும் இப்படி அழகா இருக்கீங்கன்னா, 

இளம் வயசுல எவ்ளோ அழகா இருந்தீங்க?" என்று அரவிந்த் பாராட்டினான்.

பத்மா சிரித்தாலும், அவள் மனதில் அவனைப்பார்த்து ஒரு சிறு குழப்பம் 

தோன்றியது. கணவர் இல்லாத வாழ்க்கை, தனிமை, எந்த கவனமும் 

இல்லாத நாட்கள் ஆகியவை அந்தக் குறிப்பில் மனதின் அடிப்படையில் எழுந்தன.

"அதை எல்லாம் விட்டுட்டு சாப்பிடு," என்று பத்மா கை அசைத்து 

திசை திருப்ப முயன்றாலும் அரவிந்தின் பார்வை அவளுக்குள் நெருக்கத்தை ஏற்படுத்தியது.

சிறிது நேரம் சாப்பிடும் போது, பத்மாவின் கண்கள் தானாகவே கண்ணீரால் ஈரமானது. 

அரவிந்த் அவளை கவனித்து, "அம்மா, நீங்க சரியா இருக்கீங்கல?" என்று கேட்டான்.

பத்மா கண்ணீரை மறைக்க முயன்றாலும் தோல்வி அடைந்தாள். 

"எதுவும் இல்லப்பா," என்று கூறினாலும் மனம் கலைந்தது.

அரவிந்த் திடீரென உணர்ச்சியில் மூழ்கி பத்மாவின் கையை பிடித்துவிட்டு,

"நீங்க உங்க வாழ்க்கையைப் பற்றி இப்படி வருந்துறீங்கன்னு எனக்கு 

உண்மையிலேயே வருத்தமா இருக்கு," என்று அவன் உணர்ச்சியில் அடங்காமல் பேசினான்.

அந்த ஒரு நொடியின் மனக்கிளர்ச்சியில் இருவரும் தங்களைக் 

கட்டுப்படுத்த முடியாமல் தப்பான நெருக்கத்துக்குள் இழுக்கப்பட்டார்கள். 

உடனே பத்மா தன் கையை தட்டி விலக்கி, "இது ஒரு தப்புதான், இதை மறக்கணும்," 

என்று உறுதியாக சொன்னாள்.

முடிவு:

அந்த தற்செயலான தவறு இருவரின் மனதிலும் காயமாக இருந்தாலும், 

பத்மாவின் தீர்மானம் உறவின் மரியாதையை பாதுகாத்தது. 

"நமக்கு இந்த நெருக்கத்தை மறந்துவிட்டு மறுபடியும் 

உறவுகளை கவனிக்கணும்," என்று பத்மா கூறினாள். அரவிந்தும் 

அதே உணர்வோடு அவளிடம் மன்னிப்புக் கேட்டான்.

மறக்க முடியாத கணங்கள்

மறக்க முடியுமா சில தருணங்கள்?

மனதை ஆட்கொள்ளும் நினைவுகள்!

வெளிச்சமாக ஒரு உறவினுள்,

நிழலாய் வந்து நின்ற உணர்வுகள்.

அகலினும் அகலாத பார்வை,

அசைபோடும் கண்களின் வார்த்தை,

சொல்லாத சொற்களின் மௌனம்,

சுழன்றாடும் இதய சஞ்சலம்.

நெஞ்சம் நிறைந்த நெருக்கமோ,

நெகிழ்ந்துவிட்ட நேரமோ?

கனவுகள் கலங்கிடுமோ?

காலம் அதை தீர்மானிக்குமோ?

ஒரு தவறின் தடயமெல்லாம்,

ஒரு தீர்மானத்தின் அடையாளம்.

மறக்க வேண்டிய கணங்களை,

மனம் ஏன் இப்படி ரசிக்கின்றது?

************************************************************************************************************************************************************

08.கதை

அவள் வெறுக்க முடியவில்லை…

1. நகரமும் அவனது குடும்பமும்

அது ஒரு அழகான நகரம். வீதிகள் பரபரப்பாக இருந்தாலும், ஒவ்வொரு 

வீட்டிற்குள்ளும் பல விதமான கதைகள் நடந்துகொண்டிருந்தன. 

அவற்றில் ஒன்று அரவிந்த் என்பவன் வாழ்கையும்.

அவன் ஒரு நடுத்தர குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவன். தந்தை கிடையாது. 

அவனை வளர்த்தெழுப்பியவரும், அவனுடைய வாழ்க்கையை 

தீர்மானிப்பதற்கும் தயாராக இருந்தவரும் அவனது அம்மாதான்.

அவன் சிறிய வயதில் இருந்தே சுதந்திரமான வாழ்க்கையை வாழ்ந்து வந்தான். 

பெண்களுடன் பழகுவது, கேளிக்கை நாட்களை கழிப்பது அவனுக்குப் 

பழக்கமான விஷயமாகவே போய்விட்டது. அவன் வாழ்க்கையைத் தன்னால் விரும்பியபடி வாழ்ந்து வந்தான்.

ஆனால் அவன் அம்மா மட்டும் அவனை தனக்கேற்ப மாற்ற நினைத்தாள்.

 

2. முதலாவது திருமணம் – கட்டாயமான உறவு

அம்மா ஒருநாள் அழைத்துக்கூறினாள்.

"இது போதும், நீ கல்யாணம் பண்ணிக்கணும். அப்படித்தான் வாழ்க்கை ஒழுங்காக வரும்."

அரவிந்த் அதற்கு விருப்பம் கொண்டிருக்கவில்லை. ஏனென்றால், 

அவன் ஏற்கனவே அனிதா என்பவளை காதலித்துக் கொண்டிருந்தான்.

அவன் அம்மாவிடம் முயற்சித்துப் பேசினான்.

"அம்மா, நான் ஒருத்தியை காதலிக்கிறேன். அவளுடன் வாழ விரும்புகிறேன்."

ஆனால் அவனது அம்மா கடுமையாக மறுத்துவிட்டாள்.

"அது நடக்காது! நீ என் சொல்லுக்கு வாங்கணும்!"

இடைவெளி இல்லாமல் சந்தியா என்ற பெண்ணுடன் அவனுக்கு திருமணம் முடிக்கப்பட்டது.

 

3. சந்தியா – பொறுமையான மனைவி

சந்தியா ஒருத்தி நல்லவள்தான். அவள் குடும்பமான, ஒழுங்கான பெண். 

அவன் கல்யாணத்துக்குப் பிறகு வாழ்வில் மாற்றம் வருமோ என எண்ணியது அவளின் தவறு.

அவன் அவளை நேசிக்கவில்லை.

அவனுக்காக எதையும் செய்யத் தயாராக இருந்த சந்தியாவை 

அவன் ஒரு பொறுப்பாகவே நினைத்தான்.

ஆண்டுகள் கடந்தாலும், அவன் பழைய பழக்கங்களை விடவில்லை.

அவளிடம் அன்பாக இருப்பது, வீட்டிற்குள் நேரம் செலவிடுவது, உறவுகளை வளர்ப்பது—

இதையெல்லாம் அவன் செய்யவில்லை.

சந்தியா பொறுத்துக்கொண்டாள்.

அவள் காத்திருந்தாள்—"ஒருநாள் அவன் மாறுவான்" என்ற நம்பிக்கையில்.

ஆனால் அவன் மாறவில்லை.

4. சந்தியாவின் மறைவு

காலம் நகர்ந்தது.

சந்தியா உடல்நலக்குறைவால் அவனது வாழ்க்கையிலிருந்து அகன்றாள்.

அவள் உயிரோடு இருந்தபோது அவன் மதிக்கவில்லை. அவள் இல்லாமல் போன பிறகு தான், அவன் உணர்ந்தான்—"ஒருவனை உண்மையாக நேசிக்கக்கூடியவள் ஒரு முறை மட்டும்தான் வரும்."

ஆனால் உணர்ந்ததை வாழ்வில் நடைமுறைப்படுத்த அவன் முயற்சிக்கவில்லை. அவன் பழைய வழியிலேயே திரும்பிப் போய்விட்டான்.

5. இரண்டாவது திருமணம் – காதலுடன் வந்த மிதிலா

அவன் வாழ்க்கையில் மீண்டும் ஒரு பெண் வந்தாள்—மிதிலா.

மிதிலா மற்ற பெண்ண்களுக்கு மாறாக இருந்தாள்.

அவளுடைய அழகு மட்டும் இல்லை, அவளின் மனமும், குணமும் அரவிந்தை கவர்ந்தது.

அவன் இதுவே தன்னுடைய வாழ்நாள் சந்தர்ப்பம் என்று நினைத்தான்.

"இந்த முறை சரியாக வாழ்வேன்," என்று முடிவு செய்தான்.

அவன் மிதிலாவை உண்மையாக விரும்பினான். அவளுடன் ஒரு புதிய வாழ்க்கை தொடங்க விரும்பினான்.

மிதிலா மிகுந்த நம்பிக்கையுடன் அவனை மணந்தாள்.

அவளுக்கு நிச்சயமாக தோன்றியது—"இவன் வாழ்க்கையை மாற்றிவிடுவான்."

6. பழக்கங்கள் கடைசி வரை மாறவில்லை

ஆனால் அவன் பழைய பழக்கங்களை விடவில்லை.

மிதிலா காத்திருந்தாள்.

அவனை மாற்ற எண்ணிப் பார்த்தாள்.

அவனிடம் பேசினாள்.

அவனை புரிந்துகொள்ள முயன்றாள்.

அவன் காதில் விழவில்லை.

அவன் மாறுவதாக ஏற்றுக்கொள்வதற்கும் இல்லை.

மாற மாட்டேன் என்றும் சொல்லவில்லை.

மிதிலா பல நாட்கள் சண்டையிட்டாள்.

பலமுறை அழுதாள்.

நாளுக்கு நாள் அவளுடைய நம்பிக்கையும், பொறுமையும் சிதறியது.

ஆனால் ஒரு விஷயம் மட்டும் மாறவில்லை—அவனுடைய பழக்கங்கள்.

7. கதையின் முடிவு

மிதிலா அவனை வெறுக்க முடியவில்லை.

அவனுக்கு விருப்பத்துடன் கல்யாணம் செய்தவள் அவள்.

அவனை நேசித்தவள் அவள்.

ஆனால்… அவன் மாறவே மாட்டான்.

நாளுக்குநாள் அவள் மனதில் ஒரு சந்தேகம் உருவாகியது—

"இந்த வாழ்க்கை இவ்வாறே தொடருமா?"

அவளால் தீர்மானம் எடுக்க முடியவில்லை.

அவளது நம்பிக்கை இன்னும் உயிருடன் இருந்தது.

அவள் காத்திருந்தாள்…

கதையின் சமூக கருத்து:

1. உறவுகளில் பொறுப்பு முக்கியம் – திருமணம் ஒருபக்கம் செல்லும் உறவு அல்ல; ஒருவரை மாற்ற முடியும் என எதிர்பார்த்தல் தவறு.

2. பெண்களின் உணர்வுகளை மதிக்க வேண்டும் – மனைவியை உண்மையாக நேசிக்காமல் வாழ்வது அவர்களின் மனதை முற்றிலும் பாதிக்கலாம்.

3. நம்பிக்கை மட்டுமே போதாது, மாற்றம் அவசியம் – உறவில் மாற்றம் வேண்டுமென நினைத்தால், அதற்கான முயற்சி இருவரும் மேற்கொள்ள வேண்டும்.

4. பழக்கவழக்கங்களை மாற்றும் மனப்போக்கு வேண்டும் – பழைய வாழ்க்கை முறைகளை விட முடியாமல் இருப்பது குடும்ப உறவுகளை பாதிக்கும்.

5. தியாகத்திற்குப் பிறகும் மாற்றம் வராவிட்டால்? – பெண்கள் தங்கள் வாழ்க்கையை தியாகமாக நடத்தாமல், சொந்த விருப்பங்களை மதித்து வாழ்தல் அவசியம்.

 

மிதிலாவின் கனவு… அவளது காத்திருப்பு

மிதிலா காத்தாள்… உதிர்ந்த ஓர் மலரைப் போல,

வாழ்க்கை மாறுமோ என… தன் கனவில் மூழ்கியபடி!

அவன் விழியில் காதல் பிறக்கும் என்றே,

ஒவ்வொரு நாளும் எதிர்பார்த்தாள்!

அவனின் மௌனம் மழையாய் பொழியும் என்றே,

உள்ளம் நனைந்து புன்னகைத்தாள்!

அவள் வார்த்தைகள் நிழலாயின…

அவனது பழக்கங்கள் எரியாய் போன…

பணிக்கட்டிய தீபம் போல,

தன் கனவுகள் உருகிப் போன…

"ஒருநாள் அவன் மாறுவான்!"

என்ற உறுதியே அவளுக்கு வலியது,

"இன்று இல்லையெனில் நாளை, நாளை இல்லையெனில்…"

என்று நம்பிக்கையை வளப்படுத்தியது!

தனக்கென வாழ்கிறேன் என நினைத்தவள்,

தன் நிழலில் மட்டுமே வாழ்ந்து போனாள்…

மறுபடியும் ஒளி காண…

மிதிலா இன்னும் காத்திருந்தாள்!

******************************************************************************************************************

09. கதை

மௌனத்தின் மறுபக்கம்…

அறிமுகம்

பசுமை நிறைந்த அழகிய கிராமம். காலையில் புற்களுக்குள் பனித்துளிகள் மின்ன, 

பறவைகள் கீதமிடும் அந்த அமைதியான சூழலில் யாமினி தனது 

பள்ளிப் பருவத்தைக் கழித்தாள். குடும்பத்தினரின் ஆதரவோடு பத்தாம் வகுப்பை

முடித்து, நம் சமூகத்தில் சிலருக்கு கிடைக்காத வாய்ப்பாக, கல்லூரியில் சேரும் வாய்ப்பு பெற்றாள்.

அவள் ஆர்வத்துடன் கல்வியை தொடரும் போது, வாழ்க்கை அவளுக்காக

சில எதிர்பாராத திருப்பங்களை வைத்திருந்தது.

கல்லூரி அனுபவம் & முதல் ஈர்ப்பு

கல்லூரி வாழ்க்கை யாமினிக்கு புதிய உலகை திறந்து வைத்தது. நண்பர்கள், 

கல்வி, புதிய சூழல்—இவை அனைத்தும் அவளுக்கு புதுமையாக இருந்தன. 

ஆனால் அவளுக்கு பழக்கமுள்ள ஒரே விஷயம், குடும்ப நண்பர்கள். அவர்களில் ஒருவன் கிருஷ்ணா.

கிருஷ்ணா, அவளுக்கு இனிதாக பழகும் ஒருவன்.

முதலில் சாதாரண உரையாடலாகவே இருந்தது. ஆனால், அவன் பேசும்போது 

அவளுக்கு உள்ளுக்குள் வித்தியாசமான உணர்வுகள் ஏற்படத் தொடங்கின.

இது காதலா? இல்ல ஒரு தோழமையா?

அவளுக்கே புரியவில்லை. ஆனால் அவனுடன் இருக்கும் போது அவள் மனது 

சந்தோஷமாக இருந்தது. அவன் அழைக்காத நேரங்களிலும் அவனை நினைத்து ஏங்குவது, அவளுக்கே ஆச்சரியமாக இருந்தது.

காலம் சென்றுகொண்டே இருந்தது. ஒரு நாள், கிருஷ்ணா அவளின் கைகளை பற்றிப் பிடித்தான்.

அந்த ஒரு தொடுதல்… யாமினிக்கு மனதிற்குள் ஒரு ஆழமான உணர்வை எழுப்பியது.

அவன் விழிகளில் ஏதோ உண்மையான பாசம் இருந்தது. அவளும் பதிலாக அவனைத் தொட்டாள்.

அன்று இருவருக்கும் காதல் என்ற உணர்வு மனதில் உறுதி ஆனது. ஆனால், 

அதற்கு அவர்கள் பெயரை சூட்டவில்லை.

உடல் ஈர்ப்பு & தவறான முடிவு

இல்லை என்று சொல்ல முடியாத நிலையில், அவர்களுக்குள் அந்த ஈர்ப்பு வளர்ந்துகொண்டே போனது.

ஒரு நாள், இருவரும் தனியாக இருந்தனர்.

காதலின் உச்ச கட்டத்தில், அவர்கள் முதன்முதலாக உணர்வுகளை பகிர்ந்துகொண்டனர். 

அதை காதலா, காதல் மிகுதியா என்று அவர்கள் புரிந்துகொள்ள முடியவில்லை.

அந்த நிமிடத்தில் அவர்கள் எதிர்கொள்ளும் விளைவுகளை யாரும் யோசிக்கவில்லை.

காலம் ஓடியது.

யாமினியின் மாத வினா நிற்க ஆரம்பித்தது.

"நமக்கு என்ன ஆயிருச்சு?"

அவள் குழப்பத்தில் இருந்தாள்.

கிருஷ்ணாவிடம் சொன்னவுடன் அவன் பதற்றத்தில் உறைந்தான்.

"இதை எப்படி சமாளிப்பது?"

திகைக்கவைத்த அவசர சூழலில், அவர்கள் யாருக்கும் 

சொல்ல முடியாமல் மருத்துவமனை சென்றனர்.

மனவலிக்குள் யாமினி கருவை கலைய வைத்தாள். அந்த முடிவு அவளுடைய 

வாழ்நாளின் மிகப் பெரிய புண்ணாக மாறியது.

 

பிரிவு & வாழ்க்கையின் சுழற்சி

அதன் பின், இருவரும் பழையபடி பழகினார். ஆனால் அந்த உறவில் எதுவோ மாறிவிட்டது.

நாள்கள் செல்ல, அவர்கள் இருவரும் வேறு வேறு வழிகளில் பயணிக்கத் தொடங்கினர்.

யாமினியின் வீட்டில் திருமண அழுத்தம் அதிகரித்தது.

அவளுக்கு திருமணம் நடந்து விட்டது. ஆனால், அவன் கணவன் 

அவளுக்கேற்றவனாக இருக்கவில்லை. அவளுக்கு அன்பும், 

அக்கறையும் இல்லாத வாழ்க்கை தொடங்கியது.

கிருஷ்ணாவோ, தன் வாழ்க்கையில் மகிழ்ச்சியாக சென்றுவிட்டான். 

நல்ல குடும்பம், குழந்தைகள்—அவன் சரியான பாதையில் சென்று கொண்டிருந்தான்.

நீண்ட வருடங்களுக்கு பிறகு… மீண்டும் சந்திப்பு

நாள்கள், மாதங்கள், வருடங்கள் கடந்துவிட்டன.

ஒருநாள், யாமினி எதிர்பாராத விதமாக கிருஷ்ணாவை சந்தித்தாள்.

அவன் இன்னும் பழையதுபோல இருந்தான். மறந்துவிட்டானா? 

நினைவில் வைத்திருக்கிறானா?

"எப்படி இருக்க?"

அவன் புன்னகைத்து கேட்டான்.

"நல்லா தான் இருக்கேன்…"

அவள் சொல்லிக்கொண்டே இருந்தாள், ஆனால் அந்த வார்த்தைகள் 

மனதுக்குள் உண்மை அல்ல என்று ஒவ்வொரு நாளும் உணர்ந்தவள்.

அவன் அதிகமாக பழக முயன்றான்.

அவள் அதிலிருந்து விலக முயன்றாள்.

இப்போதைய யாமினி மாறிவிட்டாள்.

அவள் பழைய பிழைகளை திருத்திவிட்டாள்.

அவள் இனிமேல் வாழ்க்கையை தன் பிழைகளுக்கு அடிமையாக வாழ விரும்பவில்லை.

அவன் அவளுக்கு உதவ முனைந்தான்.

ஆனால், "வேண்டாம்… நான் என் வாழ்க்கையை நான் வாழ்வேன்" 

என்று சொல்லி விட்டு சென்றாள்.

அவள் இன்னும் ஒரு முறையும் தன் முடிவை மற்றவர்களால் தீர்மானிக்க விடவில்லை.

இப்போதைய யாமினி வாழ்க்கையை தெளிவாக புரிந்தவள்.

முடிவு

வாழ்க்கையில் தவறுகள் ஏற்படும்.

ஆனால், அவற்றால் முழுக்க நொறுங்கிவிடாமல், பிழையை உணர்ந்து, 

சரியான முடிவுகளை எடுத்து வாழ்ந்தால், வாழ்க்கை நல்லதொரு பாதையை உருவாக்கும்.

யாமினியின் வாழ்க்கை இதற்காகவே ஓடியதோ?

இல்லை, இது ஒரு புதிய துவக்கம்.

கதை சுருக்கம் & கருத்து

காதல், ஈர்ப்பு, தவறு—இவை வாழ்க்கையின் ஒரு பகுதி.

ஆனால் ஒரு பெண், எந்த நிலையிலும் தனது வாழ்க்கையை 

மீண்டும் கட்டியெழுப்ப முடியும்.

தவறுகளை செய்துவிட்டால், அதை திருத்தி, வாழ்க்கையில் 

முன்னேறுவது தான் உண்மையான வெற்றி.

பெண்கள் எந்த நிலைமையிலும் தன்னை இழந்து விடக்கூடாது. 

வாழ்க்கை நம்மால் நல்லபடியாக அமைக்க முடியும்.

மௌனத்தின் மறுபக்கம் – கவிதை

யாமினி:

வசந்தக் காலம் வந்ததோ என் வாழ்வில்,

மலர்கள் பூத்தது உன் வார்த்தையில்…

அழகான கனாக்கள் கண்களை மூட,

உன் விழியில் நான் என்னை தேட…

கிருஷ்ணா:

சில சந்திப்புகள் கவிதையாக,

சில நொடிகள் காதலாக,

உன் அருகே நான் சுவாசிக்கும் போதெல்லாம்,

உன் சுவடுகள் என் நெஞ்சில் சாயமாக…

யாமினி:

ஊசலாடினேன் உன் நினைவில்,

உன் வார்த்தைகள் என்னை தொட்டு சென்றன…

காதல் என்றா? உறவென்றா?

நம் இடையே பெயரில்லா உணர்வுகள்…

கிருஷ்ணா:

நம் பாவை போல நம் புன்னகை இருந்தது,

நம் உறவு, ஒரு புத்தகத்தின் முதல் பக்கம்…

மாறிவிட்டேன், மாறிவிட்டாய்…

நாம் இருவரும் வெவ்வேறு பாதையில்…

யாமினி:

காலம் சென்றது, கனவுகள் கலைந்தது…

மௌனத்தின் மறுபக்கம் வலியை சொன்னது…

நீ இருந்தாய், ஆனால் என் வாழ்க்கை ஏனோ வெறுமையாக…

உன் காதல் இருந்தும், என் நிஜம் தனிமையாக…

கிருஷ்ணா:

நான் வருவேன், உனக்காக…

உன் கண்ணீர் துடைக்க வருவேன்…

ஆனால் நீ சொல்லிவிட்டாய்…

“வேண்டாம், நான் என் வாழ்க்கையை வாழ்வேன்…”

யாமினி:

உன் நினைவுகள் என் மனதில் சிற்பமாக…

என் வாழ்வில் அனுபவங்கள் பாடமாக…

காதலோ, காயமோ—எது வந்தாலும்,

ஒரு பெண் வாழ்வை துணிந்து வாழ வேண்டும்!

மௌனத்தின் மறுபக்கம்…

மறுபடியும் வாழலாம்…

***************************************************************************************************************************************************************

10 .கதை

அவள் முடிவு

பகுதி 1: புதிய வாழ்க்கையின் தொடக்கம்

தமிழ்நாட்டின் ஓரிரு கிராமங்களில் ஒருவகையான அமைதி நிலவுகிறது. அந்த அமைதியோடு சேர்த்து சில குடும்பங்களின் கனவுகளும் அங்கே குடியேறியிருக்கின்றன. அப்படிப்பட்ட ஒரு அழகான குடும்பம் – ரவிகுமார், அவன் மனைவி ஜானகி, மற்றும் தங்கள் புதிதாக பிறந்த மகள் நிலா.

ரவிகுமார் ஒரு நேர்மையான, கடின உழைப்பாளி. இந்திய இராணுவத்தில் பல ஆண்டுகளாக பணியாற்றி வருகிறார். நாட்டின் பாதுகாப்பிற்காக காலங்காலமாக அவன் தன் உயிரை பணயம் வைத்து வேலை செய்கிறான். இந்த வாழ்க்கை அவனை நெகிழ்வாக மாற்றியிருந்தாலும், தனிப்பட்ட வாழ்க்கையில் அவன் மனைவியிடம் செலுத்த வேண்டிய அன்பு மற்றும் நேரம் குறைவாகிவிட்டது.

ஜானகி ஒரு அழகான பெண். அவளுடைய கணவன் வேலை காரணமாக இல்லாதபோதிலும், குடும்பத்தைக் கவனித்து, குழந்தையை வளர்த்து, தினசரி வேலைகளை செய்து வருகிறாள். ரவிகுமாரின் கனவு – சொந்த கிராமத்தில் ஒரு வீடு கட்டி, அந்த வீட்டில் ஒரு நல்ல வாழ்க்கை அமைத்துக்கொள்வது.

ஒரு நாள், இராணுவ விடுமுறை கிடைத்த ரவிகுமார், கிராமத்துக்கு வந்து, ஜானகியிடம் பேசினான்.

"நம்ம சொந்த ஊர்ல ஒரு வீடு கட்டணும் ஜானு… எவ்ளோ நாள் இந்த வாடகை வீட்ல பக்கத்து வீட்லவங்க பேச்சுல வாழ போறோம்?"

"உண்மைதான் ரவி… நீ சொல்றது எனக்கும் பிடிக்குது… ஆனா வீடு கட்டணும்னா நிறைய செலவு…"

"அதுக்கு நான் சேமிச்சிருக்கேன்… மேல சம்பாதிச்சா போதும்… நீ கவலைப்படாதே!"

ஜானகிக்கும் அது மகிழ்ச்சியைத் தந்தது. அவர்கள் இருவரும் கிராமத்திற்கு சென்று நிலம் பார்த்தார்கள். பின்னர் அந்த இடத்தில் வீடு கட்டுவதற்காக ஒரு கட்டுமான நிறுவனத்திடம் பேச்சு வார்த்தை நடத்தினார்கள்.

பகுதி 2: புதிய சந்திப்பு

அந்த வீடு கட்டும் வேலைகளைப் பார்த்துக்கொள்வதற்காக ரவிகுமார் மீண்டும் இராணுவ பணிக்குச் செல்ல வேண்டியிருந்தது. வீடு கட்டும் பொறுப்பை ஜானகி ஏற்றுக்கொண்டாள். அந்த வேலைகளை பார்க்க, அவளுக்கு உதவ ஒருவரும் இருந்தார் – மணிகண்டன்.

மணிகண்டன் ஒரு திறமைசாலி கட்டிடக் கலைஞர். இளமை, வலிமை, நகைச்சுவை, எல்லாவற்றையும் கொண்ட ஒரு இளைஞன். அவன் எந்தக் கட்டுமானத்தையும் நேர்த்தியாக முடிக்க வைக்கும் திறமைசாலி.

முதல் நாளிலிருந்து, அவனுக்கும் ஜானகிக்கும் இடையே ஒரு நட்பு உருவாகியது. ஒவ்வொரு நாளும் கட்டுமானப் பணிகள் குறித்து பேசி, வீட்டு வேலைகளை அவளுக்குப் புரிய வைத்தான். சில நாட்கள் கட்டுமான மேஸ்திரிகள் தாமதித்தால், அவன் தனியாகவே வேலைகளை நடத்தினான்.

அப்படி நேரமாகிக் கொண்டிருந்த சமயம்…

ஒரு மழை நாளில், ஜானகி கட்டுமானம் நடந்து கொண்டிருக்கும் இடத்திற்கு காபி கொண்டு சென்றாள். ஆட்கள் எல்லாம் வேலை பார்க்க, மணிகண்டன் மட்டும் தனியாக ஒருவிடத்தில் sketch பார்த்துக்கொண்டிருந்தான்.

"மணிகண்டா, நீ எப்பவுமே ஒழுங்கா வேலை செய்றே… காபி குடிக்கலையா?"

"நன்றி, அக்கா… குடிக்கலாமா?"

அவன் கையில் காபியை எடுத்தான். அப்போது அவர்களுக்குள் ஒரு ஒற்றுமையான உணர்வு உருவாகியது. ஒவ்வொரு நாளும் ஒருவருக்கொருவர் பழக, அந்த நட்பு இன்னும் தனிமையாகவும், ஆழமாகவும் மாறியது.

மணிகண்டன் ஒரு மெல்லிய புன்னகையுடன், "உங்க கணவர் ரொம்ப பாக்கியசாலி… உங்களை மாதிரி நல்ல மனசு வெச்சவங்க ரொம்ப கம்மி…"

ஜானகி சிரித்தாள். "அதெல்லாம் நீ சொல்ற மாதிரி இல்ல… எங்களுக்கு சரியாக நேரம் இல்லாதது தான் பிரச்சனை!"

இது ஒரு சாதாரண உரையாடலாகத் தொடங்கினாலும், நாளடைவில் அவர்களுக்குள் ஏற்பட்ட ஈர்ப்பு வேகமாக வளரத் தொடங்கியது.

பகுதி 3: கட்டுக்கோப்பான வாழ்க்கை vs உரையாடலால் வளர்ந்த உறவு

வீடு கட்டும் வேலை முடிந்தது. ஆனால் அதற்குள், மணிகண்டனும் ஜானகியும் ஒரு தவறான உறவை உருவாக்கிக் கொண்டுவிட்டனர். அது சாதாரண நட்பாக ஆரம்பமானாலும், மணிகண்டன் தினசரி வீட்டிற்கு வருவதும், அவர் அருகில் இருப்பதும், அவளுக்கு கிடைக்காத உணர்வுகளை வழங்கியது.

இது தெரியாமல் ரவிகுமார் வேலைக்குச் சென்று கொண்டிருந்தான். அவன் வீடுதான் கட்டப்பட்டது என்று மகிழ்ச்சியுடன் இருந்தான். ஆனால் அவன் திரும்பும் நேரம் வரும்போது, ஜானகிக்கு மனச்சோர்வு ஏற்பட்டது.

அவள் தோழியிடம் பேசினாள். "நான் என்ன பண்ணிட்டேன்… இது தவறா?… ஆனா நான் ரவியோட வாழ்க்கை எப்படி திரும்பிப் போக?"

தோழி பதிலளித்தாள், "பழைய வாழ்க்கையை திரும்பி பார்க்க… ஒரு உறவு யார் மேல நம்பிக்கையோட தொடங்குதோ… அது நல்லது. நீயும் திரும்பி சென்று மனசைத் திறந்து பேசு!"

ஜானகி முடிவெடுத்தாள்.

பகுதி 4: முடிவிற்கு வந்த முடிவு

ரவிகுமார் வீட்டிற்கு திரும்பியவுடன், அவள் அனைத்தையும் ஒப்புக்கொண்டு பேசினாள். அவள் கணவன் கோபமடையவில்லை.

"ஜானு… நீ என் மேல வருந்துற மாதிரி எனக்கு தோணல. ஆனா நீ பிழை செய்திருக்க… அது என் வேலையை விட்டுவிட்டு அதிக நேரம் தராம இருந்ததால நடந்ததா இருக்கலாம்… ஆனா இனி நீ என்ன மறக்கணும்… நம்ம குடும்பத்தை மறுபடியும் இணைக்கணும்!"

ஜானகி அழுதாள். அவள் கணவனை தழுவினாள். "மன்னிச்சுடுங்க ரவி… நான் திரும்பி போறேன்… இனிமேல் தவறு செய்யமாட்டேன்!"

மறுநாள், அவள் மனிகண்டனிடம் பேசினாள். "நீ நல்லவனா இருந்தாலும், என்னை தவறான வழியில் இழுத்துட்ட. இனிமேல் இந்த உறவு வேண்டாம். தயவுசெய்து மறுபடியும் என்னைத் தொடர்பு கொள்ளாதே!"

மணிகண்டன் சோகத்துடன், "மன்னித்துவிடு… நான் உன்னை இன்னும் தொந்தரவு செய்ய மாட்டேன்!" என்று சொல்லிவிட்டு சென்றான்.

ஜானகி கணவனுடன் சேர்ந்து கிராமத்திலிருந்து நகரத்திற்குச் சென்று பிள்ளைகளைப் படிக்க வைத்தாள். அவள் வாழ்க்கையில் ஏற்பட்ட தவறுகளை சரிசெய்து, மறுபடியும் ஒரு புதிய வாழ்க்கையை தொடங்கினாள்.

கதையின் முடிவு: ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட வாழ்க்கை

ஒவ்வொரு மனிதரும் வாழ்க்கையில் தவறுகளைச் செய்யலாம். ஆனால் அதை உணர்ந்து திருந்துவது தான் உண்மையான வாழ்க்கை.

ஜானகி மீண்டும் ஒரு பெண்ணாக, ஒரு மனைவியாக, ஒரு தாயாக – குடும்பத்திற்காக ஒழுங்காக வாழத் தொடங்கினாள். அவள் முடிவு – ஒரு புதிய வாழ்க்கையின் தொடக்கம்!

ஜானகியின் முடிவு

ஜானகி சிரித்தாள்,

காற்றாய் விரிந்தாள்.

காதல் கவிழ்ந்தது,

கவலை விழுந்தது.

கணவன் வந்தான்,

கண்ணீர் துடைத்தான்.

நினைவுகள் நிழலாய்க் கழிந்தது,

நாளைகள் ஒளியாய் பிறந்தது.

மனதின் வலிகள் மறைந்தது,

ஜானகி முடிவை எடுத்தாள்!

************************************************************************************************************************************

011.மறைந்த ஆசைகள்

1. காகிதம் போல் வாழ்வை மடித்து

சீதா அரசாங்க அலுவலகத்தில் உயர்ந்த பதவியில் வேலை பார்க்கும் அரசு அதிகாரி. கணவன் விஜய், அவளையே போலவே உயர்ந்த பதவியில். வீட்டில் இரு குழந்தைகள்—ஒரு மகள், ஒரு மகன்.

காலையில் வேலை, மாலையில் வீடு, இரவில் குழப்பமில்லாத உறக்கம். வாழ்க்கை மிக நேர்த்தியான ஒழுங்கில் நடந்துகொண்டிருந்தது.

"விஜய், ஒரு நிமிஷம்..."

"என்ன?"

"நம்ம இரண்டு பேரும் வேலைல. குழந்தைகள் பெரியவங்கோடே இருக்கறாங்க. நான் பேசுவதற்கே நேரம் இல்ல, நீங்க..."

"இது ஒரு பிரச்சனையா? வீடு நல்லா இருக்கே. குழந்தைகள் படிக்கறாங்க. அதிகம் யோசிக்காதே."

அவளுடைய எந்த உணர்வுக்கும் பதில் கிடைக்கவில்லை. மெல்ல மெல்ல அவளுக்குள் ஒரு வெற்றிடமாக உருவாகியது.

2. ஒரு புதுவைபம்

அந்த ஆண்டு அவளது அலுவலகத்துக்கு புதிதாக ஒரு அதிகாரி வந்தான்—அஜய்.

ஏற்கனவே தனியார் நிறுவனத்தில் வேலை பார்த்து, அரசு தேர்வில் தேர்ச்சி பெற்று இங்கு வந்தவன். இளமையானது. புத்திசாலி. எப்போதும் சிரிக்கிறான்.

அவனிடம் அதிகார பூர்வமான முகத்தோடு இருந்தாள். "நமக்கெதிர் வேலை பார்க்கும் சக ஊழியர்கள் நம்மைப் பற்றிச் சொல்லக்கூடாது." அவள் விதிமுறைகள் கட்டி வைத்திருந்தாள்.

ஆனால் அஜய் அவளை மெல்ல குறிக்கொண்டு பேச ஆரம்பித்தான்.

"நீங்க எப்போதுமே ஆளுமையா இருப்பீங்க."

"ஏதாவது உங்களுக்குள் பிசி பண்ணிட்டு இருக்கீங்க."

"நீங்க புன்னகையா இருக்க கூடாதா?"

அவள் தலையசைத்தாள். அவன் அதிகம் பேசக்கூடாது.

3. ஒரு நண்பியின் அறிவுரை

அந்தப் பயணத்தில் ஒரு திருமண நிகழ்வுக்கு சென்றாள். அங்கு மருத்துவமனை நடத்தும் தனது பள்ளி தோழி சந்தித்தாள்.

"சீதா, நீன் எப்படி இருக்க?"

"நன்றாகத்தான்," என்று சாதாரணமாக பதில் கூறினாள்.

"உன் முகத்தில் ஒரு அமைதி இல்லை. என்ன விஷயம்?"

"ஒன்னும் இல்லை."

"இல்ல, நீ மருந்து எழுதிக்கிறதுக்கு வரணும். நாளைக்கு வந்துடு."

4. மருந்தில்லா நோய்

அடுத்த நாள் மருத்துவமனைக்கு சென்றாள்.

"சீதா, உன் வாழ்க்கை எப்படி இருக்க?"

"எல்லாமே ஓகே. எனக்கு என்ன குறைச்சல்?"

"உன்னோட கணவன் உன்னுடன் நெருக்கமாக இருக்கிறானா?"

அவள் விழித்தாள். அது என்ன கேள்வி?

"என்ன...? அதுக்கு... நேரம் கிடைக்கல..."

"நீ மட்டும் சம்பாதிக்கிறது, வீட்டை கவனிக்கிறது, பிள்ளைகளைப் பார்த்துக்கிறது போதாது. 

உன் கணவன் உன்னுடன் உறவு கொள்ள வேண்டுமே?"

அவளுக்கு பதிலே சொல்ல முடியவில்லை.

5. அஜயுடன் ஒரு புது உணர்வு

அன்றிலிருந்து அவள் விழிப்பாகி பார்த்தாள். அவள் உண்மையில் ஏதோ இழந்துவிட்டாள்.

அஜய் அவளிடம் பேசுவதில் ஆர்வம் காட்டினான்.

"நீங்க எப்போதுமே திமிரு பிடிச்ச பொண்ணு மாதிரி இருப்பீங்க. ஆனா..."

"ஆனா?"

"நீங்க அழகா இருக்கீங்க."

அவளுக்குள் ஏதோ துளிர்க்கத் தொடங்கியது.

அஜய் அவளை புரிந்துகொள்ள முயன்றான். அவளுக்குப் பிடித்ததை கவனித்தான். 

அவளால் சொல்ல முடியாததை அவன் உணர்ந்தான்.

6. ஒரு மழைநாள்…

அன்று இருவரும் ஒரு ஆங்கில திரைப்படத்திற்கு சென்றனர்.

படம் பாதியில் அவள் அவதிப்பட்டாள்.

"அஜய், நான் வெளியே வரணும்."

மழை வெளுத்து கொண்டு பெய்துகொண்டிருந்தது.

"என் வீடு அருகில்தான் இருக்கு. உங்களை தளர்ச்சியாக இருங்கள்," அவன் கூறினான்.

அவள் அவனோடு சென்றாள். அவன் வீடு சிறியதாக இருந்தாலும் ஒழுங்காக இருந்தது.

"நீங்க வந்து சாப்பிட்டு போங்க."

அந்த ஒரு மாலை மழையில், அவளது உணர்வுகள் கட்டுப்படுத்த முடியாத நிலைக்கு சென்றன.

அன்று இரவு அவள் வாழ்க்கை ஒரு புதிய பாதையில் சென்றது.

7. முடிவில்லா உறவு

அவளுக்கு வீட்டிலும் அஜயின் அருகிலும் மன அமைதி கிடைத்தது.

கடந்த ஒரு வருடம் இவ்விதமே சென்றது. அவளும் அவனும் பழகிக்கொண்டார்கள்.

அவள் கணவன் புரிந்துகொள்ளாத சொற்களைக் கூட அஜய் புரிந்தான்.

8. வெறுமை நிறைந்த முடிவு

ஒருநாள் அவள் தோழியின் மருத்துவமனைக்கு மீண்டும் சென்றாள்.

"நீ கர்ப்பமாக இருக்கிறாய்," தோழி சொன்னாள்.

அவள் அதிர்ச்சி அடைந்தாள்.

"இது தேவையா?"

"மூன்றாவது குழந்தையாக வளர்க்கலாமே," அஜய் கேட்டான்.

"இல்லை, வேண்டாம். இதை நீ அவனிடம் சொல்லிக்க முடியாது."

அவள் கர்ப்பத்தை கலைத்தாள்.

"உன் உடம்பு இனிமேல் தாம்பத்திய உறவைப் பொறுக்காது," என்று மருத்துவர் சொல்லினாள்.

அஜய் ஒற்றை வரியில் கேட்டான்:

"நான் கடைசியாக இருக்கலாமா?"

அவள் சிரித்தாள்.

"நாம் நண்பர்களாக இருக்கலாம். அவ்வளவுதான்."

9. மறைந்த ஆசைகள்

அவள் வாழ்விற்கு திரும்பினாள்.

விஜய் அப்படியே இருந்தான். குழந்தைகள் வளர்ந்தார்கள். அஜய் காணாமல் போனான்.

அவள் இப்போது முழுமையானவளா?

மறைந்த ஆசைகள் அவள் மனதிலேயே புதைந்தன.

கதையின் கருத்து

1. உணர்வுகளை மறுக்க முடியாது – எந்தப் பெண்ணாக இருந்தாலும், அவளது உணர்வுகளையும், எதிர்பார்ப்புகளையும் நிராகரிக்க முடியாது. ஒரு உறவின் வெறுமை, அவளை வேறொரு பாதையில் செலுத்தலாம்.

2. உணர்வுகளுக்கும் உறவுகளுக்கும் உள்ள நரம்பு – மனதளவில் ஒரு நபருடன் நெருக்கம் ஏற்படும் போது, அது வாழ்க்கையை மாற்றி விடக்கூடும். குடும்பம், பிள்ளைகள், பொறுப்புகள் இருந்தாலும், உணர்வுகளை கட்டுப்படுத்துவதைவிட அவை நம்மை வழிநடத்தும்.

3. உணர்வின் தேடல் இல்லாமல், உறவு வெறுமையாக மாறும் – மனதில் தொடர்பு இல்லாத உறவு வெறும் வாழ்வாகவே மாறும். உறவில் பரஸ்பர கவனம், பாசம், மற்றும் அன்பு இருந்தாலே வாழ்க்கை முழுமையடையும்.

4. அழுத்தப்பட்ட உணர்வுகளின் விளைவு – நிலையான உறவுகளில், ஒருவரின் உணர்வுகள் தள்ளிப் போகும்போது, அவை வேறொரு இடத்தில் வெளிப்படும். அந்த வெளிப்பாடு சிறியதாக இருந்தாலும், வாழ்க்கையில் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும்.

5. நேர்மையான உறவுகளின் முக்கியத்துவம் – உறவுகளில் வெளிப்படையாக பேசுவது முக்கியம். புரிந்துகொள்ளாமல், பேசாமல் இருப்பது, நெருக்கத்தை விலக்கி விடும்.

6. வாழ்க்கையின் கடைசி முடிவு – வாழ்க்கை எப்போதும் முன்னோக்கியே செல்லும். சில உறவுகள் நம்மோடு சேர்ந்து பயணிக்க, சில உறவுகள் நம்மை ஒரு பாடம் கற்றுக்கொடுத்துவிட்டு மறைந்து விடும்.

இயற்கை எந்த உணர்வையும் நிராகரிக்காது, மனிதனோ அதை மறுக்க முயல்கிறான்.

மறைந்த ஆசைகள்

சீதாவின் கண்களில் மௌனங்கள் மலர,

அஜய் வார்த்தைகளால் மழையாய் பொழிய,

நண்பன் என்ற முறையில் தொடங்கியது,

நெஞ்சை வருடும் நெருக்கம் ஆனது.

கணவன் கேளாத கேள்விகளை,

அவன் பார்வையிலே பதில்கள் கண்டாள்.

தவிக்க மறந்த தீப்பொறிகளை,

அவன் நெஞ்சில் ஒளிக்க நினைத்தாள்.

"நான் கடைசியாக இருக்கலாமா?"

அவன் கேட்ட வார்த்தை காற்றில் கரைந்தது.

சீதா சிரித்தாள்... ஆனால் அந்த சிரிப்பில்,

மறைந்த ஆசைகள் மௌனமாய் புதைந்தன.

*******************************************************************************************************************************

012.கதையின் தலைப்பு:

"தவறின் நிழலில் விழுந்த வெளிச்சம்"

ஒரு பணக்கார குடும்பம். அவர்களுக்கு உள்ளூர் மட்டுமல்ல, வெளிநாடுகளிலும் தொழில்கள் வெற்றிகரமாக நடைபெற்று கொண்டிருக்கின்றன. ராமமூர்த்தி என்பவருக்கு ஒரே ஒரு மகன், அந்த மகனே அவருக்கு உலகம். மகன் ஐந்து வயதாக இருக்கும் போது அவரது மனைவி உயிரிழக்கிறார். அதனால் தனது மகன் அரவிந்தை பாசத்துடன் வளர்த்து வருகிறார் ராமமூர்த்தி.

ஆண்டுகள் கழிகின்றன. அரவிந்த் இன்னும் விளையாட்டுத் தனத்தோடும் பொறுப்பில்லாமல் வாழ்ந்து கொண்டிருப்பதைக் காணும் ராமமூர்த்தி, திருமணம் செய்து வைத்தால் மாற்றம் வரும் என எண்ணுகிறார். அவருடைய வசதிக்கும், குடும்பக் கௌரவத்திற்கும் ஏற்றவாறு, ஒரு பெரிய குடும்பத்தைச் சார்ந்த பெண் சித்ராவை தனது மகனுக்குத் திருமணம் செய்து வைக்கிறார்.

ஆனால் அரவிந்த், மனைவியிடம் ஈடுபாடு காட்டவில்லை. அவளுடன் நேரம் செலவிடவில்லை. ஏன் என்றால், சித்ரா மாடர்னாக இல்லாமல், முடியை பின்னி, எளிமையான உடைகளை அணிந்து நடக்கிறாள் என்பதே காரணம். மாடல் மாதிரி இல்லை என்பதையே குறையாக நினைத்து, அவளுக்கு அருகாமையாக கூட இருக்காமல் வாழ்கிறான்.

சித்ராயும் தன்னுடைய வாழ்க்கையை அமைதியாகத்தான் ஏற்றுக்கொண்டு, அரவிந்தின் விருப்பத்தை மாற்ற நினைக்காமல், நிம்மதியாக வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறாள். மாதங்கள் செல்லுகின்றன.

ஒருநாள், ராமமூர்த்தி – அரவிந்தை அழைத்து, “நம் வெளிநாட்டு கிளையில் ஒரு முக்கியமான கூட்டம் இருக்கிறது. நீ சென்று சிறப்பாக முடித்துவிட்டு வா,” என அனுப்புகிறார். இருவருக்கிடையே பிரச்சனைகள் இருப்பது ராமமூர்த்திக்கு தெரியாது. அவர் நினைப்பது – மகனும் மருமகளும் சந்தோஷமாக வாழ்கிறார்கள் என்றுதான்.

அரவிந்தின் பயணத்துக்குப் பிறகு, சித்ராயும் தன் தாய் வீட்டுக்குச் செல்கிறாள். நீண்ட நாட்களாக மீண்டும் வரவில்லை. அதனால், ராமமூர்த்தி நேரில் சென்று, “ஏன் இன்னும் வரவில்லை? நம் வீட்டுக்கு வா,” என அழைக்கிறார். அதற்கு சித்ரா, “இல்லை மாமா, நான் இங்கேயே இருக்கிறேன்,” என்கிறாள்.

ராமமூர்த்தி, “நீ நம்ம வீட்டு பொண்ணு. இங்கே இருக்கனும். நியாயமா இல்லையா?” என்று சொல்லி அழைத்து வருகிறார்.

காரில் இருவரும் வரும்போது, சித்ரா அமைதியாகவும், மகிழ்ச்சியில்லாமல் இருக்கிறாள். அதைக் கண்ட ராமமூர்த்தி, “ஏன் மா இப்படி இருக்க?” என்கிறார். “அரவிந்த் வெளிநாட்டில் இருக்கிறான்னு வருத்தமா?” என அன்புடன் கேட்ட அவர், “அவன் சீக்கிரமே வந்துவிடுவான்,” என நம்பிக்கை அளிக்கிறார்.

சித்ரா பதில், “அவர் இங்கே வந்தாலும் ஒன்றும் மாறாது. இங்கே இருந்தபோதும் என்னைத் தட்டியதே இல்லை,” என்று சொல்ல, ராமமூர்த்தி அதிர்ச்சியுடன் கேட்கிறார், “என்னம்மா சொல்ற?”

சித்ரா, “எடை சரியா பேசலை, என்னோட வாழ்ந்ததே இல்லை,” என்று மனதைப் போட்டு கூறுகிறாள்.

அதைத் தொடர்ந்து, தன் மருமகளுக்கு உற்சாகம் கொடுக்க வேண்டும் என்பதற்காக, ராமமூர்த்தி சித்ராவோடு நேரத்தை செலவிடத் தொடங்குகிறார். முதலில் நகைக்கடைக்கு அழைத்து, நகை வாங்கித் தருகிறார். சித்ரா மறுத்தும், “எனக்கு நிறைய இருக்கு,” என்று சொன்னாலும், “இது என் சார்பா, பெற்று கொள்,” எனச் சொல்கிறார்.

பிறகு அவளுடன் தியேட்டர், கோயில், துணிக்கடைகள் என சென்று அவளுக்குப் பிடித்தவைகளை செய்யச் செய்கிறார். அவளுக்கு மாடர்ன் உடைகள் வாங்கித் தருகிறார். சித்ராயும் அதை அணிந்து, “இது அழகா இருக்கு?” என்று கேட்கிறாள்.

ஒருநாள் சித்ராவைக் அழகு நிலையத்திற்கும் அழைத்துச் சென்று மேலும் அழகு படுத்துகிறார். இப்படி நாட்கள் கழிகின்றன. சித்ராவும் மனம் திறந்து மகிழ்ச்சியுடன் இருக்கத் தொடங்குகிறாள்.

ஒருநாள் இருவரும் வெளியே சென்று வரலாம் என முடிவெடுக்கிறார்கள். ஆனால் அதிக மழையால் கார் ஓட முடியாமல், அருகிலுள்ள லாட்ஜில் தங்க நேரிடுகிறது. ஒரே ஒரு அறை மட்டுமே கிடைக்கிறது. வேற வழியில்லாமல் இருவரும் அந்த அறையில் தங்குகிறார்கள்.

அந்த இரவில் இருவரும் மனதைப் பூரணமாகப் பகிர்ந்து பேசுகிறார்கள். சூழ்நிலை காரணமாக, தங்கள் நிலையை மறந்து உடலுறவு கொள்கிறார்கள்.

இரண்டு நாள் கழித்து வீடு திரும்புகிறார்கள். அதன்பிறகு இருவரும் கணவன் மனைவி போலவே வாழ்கிறார்கள். சில வாரங்களில், சித்ராவுக்கு கர்ப்பம் ஏற்படுகிறது. அதைக் கூற சித்ரா தயங்குகிறாள். ஏனெனில், அரவிந்த் எப்போதும் தன்னைத் தொட்டதே இல்லையென்றால், இந்த கர்ப்பம் எப்படிக் வந்தது என்பதே கேள்வி எழும்.

ராமமூர்த்தி, இதனால் குழப்பமடைந்து, அவசரமாக தன் மகனை அழைத்து வரச் செய்கிறார். அரவிந்த் வந்ததும், சித்ராவின் புதிய தோற்றத்தைப் பார்த்து கவரப்படுகிறான். பாசமாக பேச ஆரம்பிக்கிறான். இருவரும் உடலுறவு கொள்கிறார்கள். பிறகு சித்ரா கர்ப்பம் பற்றி கூற, அரவிந்தும் மகிழ்கிறான்.

அன்று முதல், சித்ராவைக் மிகவும் அன்போடு பார்த்து கவனிக்க ஆரம்பிக்கிறான். இதைக் கண்ட ராமமூர்த்தி, மீண்டும் ஒருநாள் சித்ராவிடம் நெருக்கமாகச் செல்கிறார். ஆனால் சித்ரா, “உங்கள் மகன் இப்போது என்னை அன்போடு பார்த்து வருகிறார். தயவு செய்து இனிமேல் இப்படி செய்யாதீர்கள்,” என மறுக்கிறாள்.

சித்ரா மனதில் ஒரு உணர்வு எழுகிறது – நாம் ஒரு தவறு செய்துவிட்டோம். இப்போது என் கணவன் என்னை உண்மையாய் நேசிக்கிறார். அவரை ஏமாற்றக் கூடாது.

அதனால் சித்ரா ஒரு யோசனையுடன், “நாம் வெளிநாடுகளுக்குச் சென்று வாழலாம்,” எனக் அரவிந்திடம் சொல்கிறாள். அவர், “இங்கேயே இருக்கலாமே,” என்கிறார். ஆனால் சித்ரா, “இவ்வளவு வருடங்களாக உங்கள் அப்பாவ்தான் பார்த்துக்கொண்டு இருக்கிறார். இனிமேலும் பார்த்துக்கொள்வார். நம் பிள்ளைகளுக்கான எதிர்காலம் வெளிநாட்டில்தான் இருக்கும்,” என்கிறாள்.

அரவிந்தும் சம்மதிக்கிறார். இருவரும் வெளிநாடுகளுக்கு செல்கிறார்கள்.

ஒருநாள் ராமமூர்த்தி, சித்ராவுக்கு ஃபோன் செய்கிறார். சித்ரா பதில், “மாமா, இனிமேல் என்னிடம் பழைய விஷயங்களைப் பேச வேண்டாம். நான் பெரிய தவறு செய்துவிட்டேன். மன்னிக்கவும். அன்றைய சூழ்நிலையே என்னை அந்த நிலைக்கு தள்ளியது. இனிமேல் என் கணவருடன் மட்டும் சந்தோஷமாக வாழ விரும்புகிறேன். அவருக்காக இன்னொரு குழந்தை பெற்றெடுக்க வேண்டும் என்பதே என் ஆசை. ஒரு மருமகளாக மட்டும் என்னிடம் பேசுங்கள். வேறு விதமாகக் கவனிக்க வேண்டாம்,” என உறுதியாகச் சொல்கிறாள்.

சித்ரா எண்ணம் போல், தனது கணவருடன் வாழ்ந்து, சந்தோஷமாக வாழ்க்கையை நடத்துகிறாள். தனது தவறை உணர்ந்து, வாழ்க்கையை மாற்றிக்கொள்கிறாள். அரவிந்துக்காக இன்னொரு குழந்தை பெற்றெடுக்கிறாள். இவ்வாறு, ஒரு உணர்ச்சி நெகிழ்ச்சியுடன் கூடிய வாழ்க்கையை அமைதியாய் வாழ்ந்து வருகிறாள்.

இந்த கதையிலிருந்து கிடைக்கும் கருத்து:

ஒரு மனிதனின் உணர்வுகள், அன்பு, அக்கறை, மரியாதை, பாசம் ஆகியவை உடனடியாக வெளிப்படாமலும், தவறான சூழ்நிலையால் தவறான பாதையில் செல்கின்ற போதிலும், மனம் மாற்றத்துடன் திருந்தும் வாய்ப்பும் இருக்கிறது.

இந்தக் கதையின் மூலம் நாம் புரிந்து கொள்வது – மனித உறவுகளில் உண்மை, பொறுப்பு, வரம்பு, மற்றும் நேர்மையுடன் நடந்துகொள்வதே முக்கியம். தவறுகள் நிகழலாம், ஆனால் அதை உணர்ந்து திருந்தி வாழ்க்கையை நேர்த்தியாக நடத்த முடியும். அதேசமயம், யாரையும் நமக்குள் நம்மால் மட்டும் மாற்ற முடியாது; அவர்களுக்கு அன்பும் ஆதரவும்தான் மாற்றத்திற்கான வழி. வாழ்க்கையின் எந்தப் பகுதியில் நம் மனது விழிக்கிறதோ, அங்கிருந்து தான் ஒரு புதிய பயணம் துவங்குகிறது.

***********************************************************************************************************************

13.

“வயதைத் தாண்டிய பாசம்”

1. ஆரம்பம்

மாலதி
அவள் ஒரு சாதாரண இல்லத்தரசி.
கணவர் சேகர் வெளிநகரில் வேலை பார்த்துக் கொண்டிருந்தார். மாதத்திற்கு ஒருமுறை தான் வீடு வருவார்.
அவர்களின் ஒரே மகன் அருண் பன்னிரண்டாம் வகுப்பு படித்துக் கொண்டிருந்தான்.
அருணுக்கு மிகவும் நெருக்கமான நண்பன் விக்னேஷ்.
பக்கத்து வீடு.
சின்ன வயசிலிருந்து சேர்ந்து வளர்ந்தவர்கள்.
ஒரே டிபன்… ஒரே சைக்கிள்… ஒரே கனவு…

பள்ளி முடிந்ததும் அருணுக்கு வெளியூரில் கல்லூரி கிடைத்தது.
விக்னேஷ் மட்டும் அருகிலேயே உள்ள கல்லூரியில் சேர்ந்தான்.
அதன்பிறகும் அந்த வீடு அவனுக்கு அந்நியமாகவில்லை.

“எப்படி இருக்கீங்க ஆன்ட்டி?” என்று தினமும் வந்து பார்த்து செல்வான்.

காய்கறிகள் வாங்கித் தருவது… வீட்டில் உடைந்த பொருட்களை சரி செய்வது… தேவையான பொருட்கள் எடுத்து வருவது…
அவன் அந்த வீட்டின் இன்னொரு மகனைப் போலவே இருந்தான்.

2. ஒரு தருணம்

ஒருநாள் மாலதி சமையலறையில் வழுக்கி கீழே விழுந்தாள்.
அந்த நேரம் வீட்டுக்கு வந்த விக்னேஷ் பதறி ஓடிவந்தான்.
“ஆண்ட்டி… என்னாச்சு?”
அவளை மெதுவாகத் தூக்கி சோபாவில் உட்கார வைத்தான்.

வலியால் அவள் முகம் சுருங்கியது.
ஆனால்…
பல வருடங்களாக யாரிடமும் உணராத ஒரு நெருக்கம் அந்த தொடுதலில் அவளுக்குள் ஓடியது.
அது காதலா?
தவறா?
தனிமையின் பலவீனமா?

அவளுக்கே புரியவில்லை.

மறுநாள் விக்னேஷ் மருந்துக் கிரீம் வாங்கி வந்தான்.
“கொஞ்சம் தேய்த்து விடுறியா?” என்று அவள் கேட்டாள்.

அந்த நொடி…
தவறு தெரிந்தும்…
தடுக்க முடியாத உணர்ச்சிகள் இருவரையும் இழுத்துச் சென்றது.

3. மறைக்கப்பட்ட உறவு

அதற்குப் பிறகு நாட்கள் மாறின.
விக்னேஷ் கல்லூரி முடித்தான். வேலை கிடைத்தது.

ஆனால் அந்த வீட்டுக்குச் செல்லும் பழக்கம் மட்டும் மாறவில்லை.
மாலதி அவனைப் பார்க்காமல் ஒரு நாளும் இருக்க முடியவில்லை.
அவனும் அவளிடம் ஒரு விசித்திரமான பாசத்தில் சிக்கிக் கொண்டான்.
ஆனால் காலம் நின்றுவிடாது.

விக்னேஷுக்கு திருமணம் நடந்தது.
அவனுடைய மனைவி நந்தினி மிகவும் அன்பானவள்.
அவள் கணவனை உண்மையாக நேசித்தாள்.
ஆனால் விக்னேஷின் மனம் முழுவதும் அவளிடம் இல்லை.

வீட்டில் இருந்தாலும் லேப்டாப்பை எடுத்துக் கொண்டு “ப்ராஜெக்ட் வேலை” என்று மாலதியின் வீட்டுக்குச் செல்வான்.

நந்தினிக்கு ஏதோ வித்தியாசம் தெரிந்தது.
ஒருநாள் அவன் மொபைலில் வந்த மெசேஜ்களை பார்த்தாள்.
அந்த வார்த்தைகளில் ஒரு “அம்மா பாசம்” மட்டும் இல்லை…
மறைக்கப்பட்ட ஏக்கம் இருந்தது.

4. சந்தேகம்

நந்தினி நேரடியாக எதையும் சொல்லவில்லை.

ஆனால் அவள் மனசு தினமும் உடைந்தது.
ஒருநாள் அவள் மாலதியின் கணவர் சேகருக்கு அழைத்தாள்.

“அண்ணா… அக்கா உங்களை ரொம்ப மிஸ் பண்ணுறாங்க… நீங்க அவங்களோட கொஞ்சம் நேரம் கழிச்சா நல்லா இருக்கும்…”
அந்த வார்த்தை சேகரின் மனதில் ஏதோ குத்தியது.
அவர் யோசிக்க ஆரம்பித்தார்.

“நான் இந்த வீட்டுக்காக ஓடினேன்… ஆனா இந்த வீட்டோட மனசு என்னை விட்டுப் போயிடுச்சா?”
அதன்பிறகு அவர் அடிக்கடி வீட்டுக்கு வர ஆரம்பித்தார்.

5. உடைந்த மனங்கள்

சேகர் வீட்டில் அதிக நேரம் இருக்க ஆரம்பித்ததும் மாலதி திடீரென மாறினாள்.
விக்னேஷைத் தவிர்க்க ஆரம்பித்தாள்.
“இது சரியில்லை…”

அவள் மனசு சொல்லிக் கொண்டே இருந்தது.
ஒருநாள் விக்னேஷ் கேட்டான்:
“ஏன் என்ன அவாய்ட் பண்றீங்க?”
மாலதியின் கண்களில் நீர்.

“நீ என்னோட வாழ்க்கையில வந்தது பாசமா… ஆனா அது எங்கேயோ தப்பான வழியில போயிடுச்சு…
உன் மனைவியும் நல்லவ…
என் கணவரும் கெட்டவர் இல்ல…
நம்ம தனிமைதான் நம்மை தவற வச்சுச்சு…”
அந்த நொடி விக்னேஷ் அமைதியாக நின்றான்.

அவன் முதல் முறையாக உணர்ந்தான் —
அது காதல் இல்லை.
ஒரு காலியான மனசு பிடித்துக் கொண்ட நிழல்.

அன்று இரவு விக்னேஷ் வீட்டுக்கு திரும்பினான்.
நந்தினி அமைதியாக சாப்பாடு வைத்தாள்.

அவன் முதல் முறையாக அவளைப் பார்த்து மெதுவாக சொன்னான்:
“என்னை காத்திருந்தது நீ தான்…”

நந்தினியின் கண்களில் நீர் வழிந்தது.
மாலதி தனது கணவர் சேகருடன் மாடியில் அமர்ந்திருந்தாள்.
பல வருடங்களுக்கு பிறகு இருவரும் மனசார பேசினார்கள்.

அந்த இரவு யாரும் வெற்றி பெறவில்லை.
ஆனால் அனைவரும் ஒரு உண்மையை புரிந்துகொண்டார்கள்.

கதையின் முடிவு — 

“சில உறவுகள் நமக்கு ஆறுதலாக வந்து சேரும்…

ஆனால் எல்லா ஆறுதலும் வாழ்க்கை முழுவதும் நிலைக்கும் காதல் அல்ல.”

“தனிமை சில நேரம் தவறான நெருக்கத்தை காதலாக காட்டும்.

ஆனால் உண்மையான உறவு —
நம்மை உடைக்காமல் காப்பாற்றும் உறவுதான்.”

“வயதைத் தாண்டி வரும் ஈர்ப்பு ஒரு நொடி மட்டுமே…

ஆனால் மரியாதையுடன் காக்கப்படும் உறவு தான் ஆயுள் முழுவதும் நிலைக்கும்.”