வயதைத் தாண்டிய பாசம்

“வயதைத் தாண்டிய பாசம்”

1. ஆரம்பம்

மாலதி
அவள் ஒரு சாதாரண இல்லத்தரசி.
கணவர் சேகர் வெளிநகரில் வேலை பார்த்துக் கொண்டிருந்தார். மாதத்திற்கு ஒருமுறை தான் வீடு வருவார்.
அவர்களின் ஒரே மகன் அருண் பன்னிரண்டாம் வகுப்பு படித்துக் கொண்டிருந்தான்.
அருணுக்கு மிகவும் நெருக்கமான நண்பன் விக்னேஷ்.
பக்கத்து வீடு.
சின்ன வயசிலிருந்து சேர்ந்து வளர்ந்தவர்கள்.
ஒரே டிபன்… ஒரே சைக்கிள்… ஒரே கனவு…

பள்ளி முடிந்ததும் அருணுக்கு வெளியூரில் கல்லூரி கிடைத்தது.
விக்னேஷ் மட்டும் அருகிலேயே உள்ள கல்லூரியில் சேர்ந்தான்.
அதன்பிறகும் அந்த வீடு அவனுக்கு அந்நியமாகவில்லை.

“எப்படி இருக்கீங்க ஆன்ட்டி?” என்று தினமும் வந்து பார்த்து செல்வான்.

காய்கறிகள் வாங்கித் தருவது… வீட்டில் உடைந்த பொருட்களை சரி செய்வது… தேவையான பொருட்கள் எடுத்து வருவது…
அவன் அந்த வீட்டின் இன்னொரு மகனைப் போலவே இருந்தான்.

2. ஒரு தருணம்

ஒருநாள் மாலதி சமையலறையில் வழுக்கி கீழே விழுந்தாள்.
அந்த நேரம் வீட்டுக்கு வந்த விக்னேஷ் பதறி ஓடிவந்தான்.
“ஆண்ட்டி… என்னாச்சு?”
அவளை மெதுவாகத் தூக்கி சோபாவில் உட்கார வைத்தான்.

வலியால் அவள் முகம் சுருங்கியது.
ஆனால்…
பல வருடங்களாக யாரிடமும் உணராத ஒரு நெருக்கம் அந்த தொடுதலில் அவளுக்குள் ஓடியது.
அது காதலா?
தவறா?
தனிமையின் பலவீனமா?

அவளுக்கே புரியவில்லை.

மறுநாள் விக்னேஷ் மருந்துக் கிரீம் வாங்கி வந்தான்.
“கொஞ்சம் தேய்த்து விடுறியா?” என்று அவள் கேட்டாள்.

அந்த நொடி…
தவறு தெரிந்தும்…
தடுக்க முடியாத உணர்ச்சிகள் இருவரையும் இழுத்துச் சென்றது.

3. மறைக்கப்பட்ட உறவு

அதற்குப் பிறகு நாட்கள் மாறின.
விக்னேஷ் கல்லூரி முடித்தான். வேலை கிடைத்தது.

ஆனால் அந்த வீட்டுக்குச் செல்லும் பழக்கம் மட்டும் மாறவில்லை.
மாலதி அவனைப் பார்க்காமல் ஒரு நாளும் இருக்க முடியவில்லை.
அவனும் அவளிடம் ஒரு விசித்திரமான பாசத்தில் சிக்கிக் கொண்டான்.
ஆனால் காலம் நின்றுவிடாது.

விக்னேஷுக்கு திருமணம் நடந்தது.
அவனுடைய மனைவி நந்தினி மிகவும் அன்பானவள்.
அவள் கணவனை உண்மையாக நேசித்தாள்.
ஆனால் விக்னேஷின் மனம் முழுவதும் அவளிடம் இல்லை.

வீட்டில் இருந்தாலும் லேப்டாப்பை எடுத்துக் கொண்டு “ப்ராஜெக்ட் வேலை” என்று மாலதியின் வீட்டுக்குச் செல்வான்.

நந்தினிக்கு ஏதோ வித்தியாசம் தெரிந்தது.
ஒருநாள் அவன் மொபைலில் வந்த மெசேஜ்களை பார்த்தாள்.
அந்த வார்த்தைகளில் ஒரு “அம்மா பாசம்” மட்டும் இல்லை…
மறைக்கப்பட்ட ஏக்கம் இருந்தது.

4. சந்தேகம்

நந்தினி நேரடியாக எதையும் சொல்லவில்லை.

ஆனால் அவள் மனசு தினமும் உடைந்தது.
ஒருநாள் அவள் மாலதியின் கணவர் சேகருக்கு அழைத்தாள்.

“அண்ணா… அக்கா உங்களை ரொம்ப மிஸ் பண்ணுறாங்க… நீங்க அவங்களோட கொஞ்சம் நேரம் கழிச்சா நல்லா இருக்கும்…”
அந்த வார்த்தை சேகரின் மனதில் ஏதோ குத்தியது.
அவர் யோசிக்க ஆரம்பித்தார்.

“நான் இந்த வீட்டுக்காக ஓடினேன்… ஆனா இந்த வீட்டோட மனசு என்னை விட்டுப் போயிடுச்சா?”
அதன்பிறகு அவர் அடிக்கடி வீட்டுக்கு வர ஆரம்பித்தார்.

5. உடைந்த மனங்கள்

சேகர் வீட்டில் அதிக நேரம் இருக்க ஆரம்பித்ததும் மாலதி திடீரென மாறினாள்.
விக்னேஷைத் தவிர்க்க ஆரம்பித்தாள்.
“இது சரியில்லை…”

அவள் மனசு சொல்லிக் கொண்டே இருந்தது.
ஒருநாள் விக்னேஷ் கேட்டான்:
“ஏன் என்ன அவாய்ட் பண்றீங்க?”
மாலதியின் கண்களில் நீர்.

“நீ என்னோட வாழ்க்கையில வந்தது பாசமா… ஆனா அது எங்கேயோ தப்பான வழியில போயிடுச்சு…
உன் மனைவியும் நல்லவ…
என் கணவரும் கெட்டவர் இல்ல…
நம்ம தனிமைதான் நம்மை தவற வச்சுச்சு…”
அந்த நொடி விக்னேஷ் அமைதியாக நின்றான்.

அவன் முதல் முறையாக உணர்ந்தான் —
அது காதல் இல்லை.
ஒரு காலியான மனசு பிடித்துக் கொண்ட நிழல்.

அன்று இரவு விக்னேஷ் வீட்டுக்கு திரும்பினான்.
நந்தினி அமைதியாக சாப்பாடு வைத்தாள்.

அவன் முதல் முறையாக அவளைப் பார்த்து மெதுவாக சொன்னான்:
“என்னை காத்திருந்தது நீ தான்…”

நந்தினியின் கண்களில் நீர் வழிந்தது.
மாலதி தனது கணவர் சேகருடன் மாடியில் அமர்ந்திருந்தாள்.
பல வருடங்களுக்கு பிறகு இருவரும் மனசார பேசினார்கள்.

அந்த இரவு யாரும் வெற்றி பெறவில்லை.
ஆனால் அனைவரும் ஒரு உண்மையை புரிந்துகொண்டார்கள்.

கதையின் முடிவு — 

“சில உறவுகள் நமக்கு ஆறுதலாக வந்து சேரும்…

ஆனால் எல்லா ஆறுதலும் வாழ்க்கை முழுவதும் நிலைக்கும் காதல் அல்ல.”

“தனிமை சில நேரம் தவறான நெருக்கத்தை காதலாக காட்டும்.

ஆனால் உண்மையான உறவு —
நம்மை உடைக்காமல் காப்பாற்றும் உறவுதான்.”

“வயதைத் தாண்டி வரும் ஈர்ப்பு ஒரு நொடி மட்டுமே…

ஆனால் மரியாதையுடன் காக்கப்படும் உறவு தான் ஆயுள் முழுவதும் நிலைக்கும்.”