தனிமை…!

0
41

இப்போதெல்லாம்
தனிமை எனைச்
சுடுவதேயில்லை

உன்னோடு பேசுவதற்காகவே
கனிவான வார்த்தைகளைச் சேகரிக்கிறேன்‌.

உனைப் பார்க்கும் போது
ரசிப்பாயென்றே
ஒப்பனைகள் செய்யப்
பழகுகிறேன்.

உன் அழகை
வர்ணிக்க இலக்கியங்களில்
எதுகை மோனை பயில்கிறேன்

பூமியெனும் அண்டம் தாண்டிச்
சுழலும்
சந்திரனின் ஒளி ஒன்றே
அல்லி மலரப்
போதுமானதாக இருக்கும் போது
எனக்கு
உன் ஓரிரு அலைபேசி
வார்த்தைகளே
போதுமானதாக இருக்கிறது.

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here