இந்திய விடுதலைப் போராட்டத்தில் தமிழர்களின் பங்கு

இந்திய சுதந்திரப் போராட்ட வரலாற்றில் வட இந்திய தலைவர்களின் பங்களிப்பு அதிகம் பேசப்பட்டாலும், தமிழகமும் தமிழர்களும் இந்த மாபெரும் போராட்டத்தில் ஆற்றிய பங்கு எந்த வகையிலும் குறைந்ததல்ல. பிரிட்டிஷ் காலனி ஆதிக்கம் தமிழகத்தில் காலூன்றிய நாள் முதலே, தமிழக மண்ணின் மைந்தர்களும் மைந்தியரும் அதற்கு எதிராக குரல் கொடுத்தனர். பாளையக்காரர் கலகங்கள் முதல் கடைசி கட்ட "இந்தியா விடுக" இயக்கம் வரை, ஆயுதப் புரட்சி முதல் அகிம்சை சத்தியாகிரகம் வரை, கவிதை மூலம் தேசிய உணர்வை தூண்டியது முதல் கடலோர சத்தியாகிரகம் வரை – தமிழகம் பல்வேறு வடிவங்களில் விடுதலைப் போராட்டத்திற்கு தன் பங்களிப்பை அளித்தது. இந்த ஆய்வுக்கட்டுரையில் தமிழர்களின் விடுதலைப் போராட்டப் பங்களிப்பை, அதன் தொடக்க காலம் முதல் இறுதிக் கட்டம் வரை, முக்கிய தலைவர்களின் வாழ்க்கை வரலாறு மற்றும் அவர்களது போராட்ட முறைகளுடன் விரிவாக ஆராய்வோம்.

பகுதி 1: ஆரம்பகால தமிழக எதிர்ப்பு இயக்கங்கள் (18ஆம் நூற்றாண்டு)

வீரபாண்டிய கட்டபொம்மன் (1760-1799)

பிரிட்டிஷ் கிழக்கிந்திய கம்பெனிக்கு எதிராக ஆயுதம் ஏந்திய முதல் தமிழர்களில் ஒருவராக பாஞ்சாலங்குறிச்சி பாளையக்காரர் வீரபாண்டிய கட்டபொம்மன் விளங்குகிறார். திண்டுக்கல் நகருக்கு அருகே பாஞ்சாலங்குறிச்சியை தலைமையிடமாகக் கொண்டிருந்த இவர், பிரிட்டிஷாருக்கு திறை செலுத்த மறுத்து, சுதந்திரமாக தன் பகுதியை ஆண்டார். பிரிட்டிஷ் கம்பெனியின் திவான் ஜாக்சனை சந்திக்க மறுத்தது, திறை செலுத்த மறுத்தது ஆகியவை பிரிட்டிஷாரை கடும் கோபமடையச் செய்தது. இதன் விளைவாக 1799ஆம் ஆண்டு நடந்த போரில் கட்டபொம்மன் தோற்கடிக்கப்பட்டு, அக்டோபர் 16, 1799 அன்று கயத்தாறு எனும் இடத்தில் பொது இடத்தில் தூக்கிலிடப்பட்டார். இவரது தியாகம், "விடுதலைக்காக உயிரையும் தியாகம் செய்யலாம்" என்ற உணர்வை தமிழக மக்களிடையே விதைத்தது. இவருடன் இணைந்து போராடிய அவரது சகோதரர் ஊமைத்துரையும் தூக்கிலிடப்பட்டார்.

மருதுப் பாண்டியர் சகோதரர்கள் (பெரிய மருது – சின்ன மருது)

சிவகங்கை சமஸ்தானத்தை ஆண்ட பெரிய மருது, சின்ன மருது சகோதரர்கள், கட்டபொம்மனின் இறப்பிற்குப் பிறகும் பிரிட்டிஷாருக்கு எதிராக தொடர்ந்து போராடினர். 1801ஆம் ஆண்டு "தென்னிந்திய கூட்டமைப்பு" (South Indian Rebellion) என அழைக்கப்படும் ஒரு பெரிய கிளர்ச்சியை ஏற்பாடு செய்து, பல பாளையக்காரர்களையும் ஒன்றிணைத்து பிரிட்டிஷாருக்கு எதிராக போரிட்டனர். இறுதியில் 1801ஆம் ஆண்டு பிரிட்டிஷாரிடம் சிக்கிய பெரிய மருது தூக்கிலிடப்பட்டார்.

தீரன் சின்னமலை

கொங்கு நாட்டு பகுதியில் (ஈரோடு, சேலம் பகுதிகள்) பிரிட்டிஷாருக்கு எதிராக போராடிய இன்னொரு தலைவர் தீரன் சின்னமலை. இவரும் 1805ஆம் ஆண்டு தூக்கிலிடப்பட்டார். இந்த ஆரம்பகால எதிர்ப்பாளர்கள் அனைவரும், "பாளையக்காரர் கலகங்கள்" என்ற பொதுப் பெயரில் வரலாற்றில் அறியப்படுகின்றனர். இவர்களின் தியாகம் அமைப்புசார் தேசியவாதம் தோன்றுவதற்கு பல தசாப்தங்களுக்கு முன்பே, தமிழக மண்ணில் விடுதலை உணர்வை விதைத்தது.

வேலூர் கிளர்ச்சி (1806)

1806ஆம் ஆண்டு வேலூர் கோட்டையில் நிலைகொண்டிருந்த இந்திய சிப்பாய்கள், மத உணர்வுகளை புண்படுத்தும் புதிய சீருடை விதிகளுக்கு எதிராக கிளர்ச்சி செய்தனர். இந்தக் கிளர்ச்சி ஒரு நாள் மட்டுமே நீடித்தாலும், 1857 சிப்பாய்க் கலகத்திற்கு அரை நூற்றாண்டுக்கு முன்பே பிரிட்டிஷ் ராணுவத்திற்குள் இருந்த அதிருப்தியை வெளிப்படுத்திய முக்கிய நிகழ்வாக கருதப்படுகிறது.

பகுதி 2: அமைப்புசார் தேசியவாதத்தில் தமிழர்களின் பங்கு (19ஆம் நூற்றாண்டு இறுதி – 20ஆம் நூற்றாண்டு தொடக்கம்)

சென்னை மகாஜன சபை

1884ஆம் ஆண்டு சென்னையில் ஏற்படுத்தப்பட்ட "மதராஸ் மகாஜன சபை" (Madras Mahajana Sabha), தென்னிந்தியாவின் முதல் அரசியல் அமைப்புகளில் ஒன்றாகும். ஜி.சுப்பிரமணிய ஐயர், பி.ஆனந்த சார்லு, எஸ்.சுப்பிரமணிய ஐயர் போன்றோர் இதன் நிறுவனர்களாவர். இந்த அமைப்பு பின்னர் இந்திய தேசிய காங்கிரசுடன் நெருங்கிய தொடர்பு கொண்டு செயல்பட்டது. 1887ஆம் ஆண்டு காங்கிரசின் மூன்றாவது மாநாடு சென்னையில் நடத்தப்பட்டது.

வ.உ.சிதம்பரம் பிள்ளை – "கப்பலோட்டிய தமிழன்" (1872-1936)

தமிழக விடுதலைப் போராட்ட வரலாற்றில் மிக முக்கியமான பெயர்களில் ஒன்று வ.உ.சிதம்பரம் பிள்ளை (VOC). தூத்துக்குடியை பிறப்பிடமாகக் கொண்ட இவர், வழக்கறிஞர் தொழிலை விட்டு, சுதேசி இயக்கத்தின் ஒரு பகுதியாக 1906ஆம் ஆண்டு "சுதேசி ஸ்டீம் நேவிகேஷன் கம்பெனி" என்ற இந்திய கப்பல் நிறுவனத்தைத் தொடங்கினார். அப்போது தூத்துக்குடி-கொழும்பு பாதையில் பிரிட்டிஷ் நிறுவனமான "பிரிட்டிஷ் இந்தியா ஸ்டீம் நேவிகேஷன் கம்பெனி" மட்டுமே கப்பல் சேவை நடத்தி, இந்திய வணிகர்களை பெரிதும் சுரண்டி வந்தது. இதற்கு சவாலாக விஓசி தன் சொந்த கப்பலான "எஸ்.எஸ்.சேதலட்சுமி"யை இயக்கி, பிரிட்டிஷ் வணிக ஏகபோகத்தை உடைத்தார். இது இந்திய வணிக துணிச்சலின் மிகப்பெரிய அடையாளமாக கருதப்பட்டது, மேலும் விஓசி "கப்பலோட்டிய தமிழன்" என்ற பட்டத்தை பெற்றார்.

1908ஆம் ஆண்டு துப்பாக்கி வரி எதிர்ப்பு போராட்டங்களிலும், தொழிலாளர் போராட்டங்களிலும் தீவிரமாக ஈடுபட்டதால் விஓசி கைது செய்யப்பட்டார். அவருக்கு விதிக்கப்பட்ட தண்டனை – இரண்டு தொடர் ஆயுள் தண்டனைகள் (40 ஆண்டுகள்) – அன்றைய பிரிட்டிஷ் நீதி அமைப்பின் கடுமையை வெளிப்படுத்தியது. சிறையில் இவர் தேங்காய் நார் திரிக்கும் வேலையில் ஈடுபடுத்தப்பட்டார். பின்னர் தண்டனை குறைக்கப்பட்டு 1912ஆம் ஆண்டு விடுதலையானார். விஓசியின் தியாகமும் தைரியமும் தமிழக மக்களிடையே ஆழ்ந்த தேசிய உணர்வை விதைத்தது.

சுப்பிரமணிய பாரதியார் – தேசிய கவிஞர் (1882-1921)

எட்டையபுரத்தில் பிறந்த மகாகவி பாரதியார், தமிழ் இலக்கியத்தின் மூலமே தேசிய உணர்வை பரப்பிய தலைசிறந்த எடுத்துக்காட்டு. "எங்கள் தாய் நாடு", "சுதந்திரப் பள்ளு", "வந்தே மாதரம்" போன்ற பாடல்கள் மூலம் அவர் தமிழக மக்களிடையே தேசபக்தி உணர்வை பெரிதும் தூண்டினார். "விடுதலை விடுதலை விடுதலை என்று ஓசை எழுப்புவோம்" என்ற அவரது பாடல் வரிகள் இன்றும் தமிழர்களின் நெஞ்சில் நிலைத்து நிற்கின்றன. காங்கிரஸ் தேசிய மாநாடுகளில் கலந்துகொண்டு, திலகர், அரவிந்தர் ஆகியோருடன் நெருங்கிய தொடர்பு கொண்டிருந்த பாரதியார், பிரிட்டிஷ் அரசால் துரத்தப்பட்டு பாண்டிச்சேரியில் (அப்போது பிரெஞ்சு காலனி) புகலிடம் தேடி, சுமார் பத்தாண்டுகள் அங்கு வாழ்ந்தார். அவரது எழுத்துகள் "இந்தியா" எனும் இதழிலும், "விஜயா" எனும் இதழிலும் வெளியிடப்பட்டு, தேசிய உணர்வை பரப்பின. பெண் விடுதலை, சாதி ஒழிப்பு, தேசிய ஒற்றுமை போன்ற கருத்துகளையும் அவர் தன் கவிதைகளில் வலியுறுத்தினார்.

வாஞ்சிநாதன் – புரட்சிகர இளைஞன் (1886-1911)

செங்கோட்டையை பிறப்பிடமாகக் கொண்ட வாஞ்சிநாதன், புரட்சிகர வழியில் விடுதலை பெற வேண்டும் என்று நம்பிய இளைஞர். திருநெல்வேலி மாவட்ட கலெக்டராக இருந்த ராபர்ட் ஆஷ், தமிழக தேசியவாதிகள் மீது கடும் அடக்குமுறையை கையாண்டு வந்தார். 1911ஆம் ஆண்டு ஜூன் 17 அன்று மணியாச்சி ரயில் நிலையத்தில், ஆஷ் ரயிலில் பயணம் செய்துகொண்டிருந்தபோது, வாஞ்சிநாதன் அவரை சுட்டுக் கொன்று, உடனடியாக தன்னைத்தானே சுட்டுக்கொண்டு தியாகியானார். இவரது தைரியமான செயல் தமிழக இளைஞர்களிடையே புரட்சிகர உணர்வை பெரிதும் தூண்டியது.

நீலகண்ட பிரம்மச்சாரி (சாமியார்)

வாஞ்சிநாதனை புரட்சிகர வழிக்கு அறிமுகப்படுத்திய, "பாரதி மாதா அசோசியேஷன்" எனும் ரகசிய அமைப்பை நிறுவிய நீலகண்ட பிரம்மச்சாரி, தமிழக புரட்சிகர இயக்கத்தின் மறைமுக தலைவராக செயல்பட்டார். இவர் பாண்டிச்சேரியில் பாரதியாருடன் நெருங்கிய தொடர்பு கொண்டிருந்தார்.

பாரதிதாசன்

பாரதியாரின் சீடராக அறியப்படும் கவிஞர் பாரதிதாசன், தன் கவிதைகள் மூலம் தேசிய உணர்வையும், சமூக சீர்திருத்த கருத்துகளையும் பரப்பினார்.

பகுதி 3: காந்திய கால தமிழகம் (1915-1930)

காமராஜர் – "கிங் மேக்கர்"

விருதுநகரில் பிறந்த கே.காமராஜர், தன் இளம் வயதிலேயே சுதந்திரப் போராட்டத்தில் ஈடுபட்டார். 14 வயதிலேயே பள்ளிப்படிப்பை நிறுத்தி, காங்கிரஸ் இயக்கத்தில் முழுநேர தொண்டராக இணைந்தார். ஒத்துழையாமை இயக்கம், சட்டமறுப்பு இயக்கம், இந்தியா விடுக இயக்கம் என அனைத்திலும் தீவிரமாக பங்கேற்று, பல முறை சிறை சென்றார். மொத்தம் சுமார் மூன்று ஆண்டுகளுக்கும் மேல் சிறையில் கழித்த காமராஜர், பின்னாளில் தமிழ்நாட்டின் முதலமைச்சராகவும், "கல்வி புரட்சி" (இலவச பள்ளிக்கூழ் திட்டம் உள்ளிட்டவை) கொண்டுவந்த சிறந்த நிர்வாகியாகவும் புகழ் பெற்றார்.

சி.ராஜகோபாலாச்சாரி (ராஜாஜி) – வேதாரண்யம் உப்பு சத்தியாகிரகம்

தூத்துக்குடி மாவட்டத்தில் பிறந்த ராஜாஜி, தமிழக காங்கிரஸ் தலைவர்களில் மிக முக்கியமானவர். காந்தியடிகளின் நெருங்கிய தோழராக இருந்த ராஜாஜி, 1930ஆம் ஆண்டு தண்டி யாத்திரையின் தமிழக வடிவமாக, திருச்செங்கோடு முதல் வேதாரண்யம் வரை (சுமார் 150 மைல் தூரம்) சத்தியாகிரக நடைப்பயணத்தை நடத்தினார். ஏப்ரல் 1930ஆம் ஆண்டு வேதாரண்யம் கடற்கரையில் உப்பு சட்டத்தை மீறி உப்பு தயாரித்து, தமிழக மக்களை பிரிட்டிஷ் அரசுக்கு எதிராக அணிதிரட்டினார். ராஜாஜி பின்னர் சுதந்திர இந்தியாவின் முதல் இந்தியரான கவர்னர் ஜெனரலாகவும் (இறுதி கவர்னர் ஜெனரல்), தமிழக முதலமைச்சராகவும் பணியாற்றினார்.

திரு.வி.க (திருவிக) – "கலைஞானம்"

தொழிலாளர் உரிமைகளுக்காக குரல் கொடுத்த திரு.வி.கல்யாணசுந்தர முதலியார் (திரு.வி.க), சென்னை தொழிலாளர் இயக்கத்தை வலுப்படுத்தினார். 1918ஆம் ஆண்டு சென்னை பஞ்சாலை தொழிலாளர் வேலை நிறுத்தத்திற்கு தலைமை தாங்கினார். தமிழக தேசியவாதிகளில் "கலைஞானம்" என போற்றப்படும் இவர், தமிழ் இதழியலிலும் குறிப்பிடத்தக்க பங்களிப்பு செய்தார்.

சுப்பிரமணிய சிவா

பாரதியாருடன் நெருங்கிய தொடர்பு கொண்டிருந்த சுப்பிரமணிய சிவா, தூத்துக்குடி துப்பாக்கி வரி எதிர்ப்பு போராட்டங்களில் தீவிரமாக பங்கேற்று கைது செய்யப்பட்டார். இவரும் விஓசியுடன் இணைந்து தொழிலாளர் போராட்டங்களை முன்னெடுத்தார்.

எஸ்.சத்தியமூர்த்தி

தமிழக காங்கிரசின் மிகச் சிறந்த பேச்சாளர்களில் ஒருவராக அறியப்படும் சத்தியமூர்த்தி, சட்டமறுப்பு இயக்கம் மற்றும் இந்தியா விடுக இயக்கத்தில் முக்கிய பங்காற்றினார். சென்னை மாநகராட்சி மேயராகவும் பணியாற்றியிருக்கிறார்.

பகுதி 4: வேதாரண்யம் உப்பு சத்தியாகிரகம் – விரிவான நோக்கு

1930ஆம் ஆண்டு காந்தியடிகள் தண்டி நோக்கி நடைபயணம் மேற்கொண்ட அதே சமயத்தில், தமிழகத்திலும் இதேபோன்ற உப்பு சத்தியாகிரகத்தை நடத்த முடிவு செய்யப்பட்டது. ராஜாஜி தலைமையில் ஏப்ரல் 13, 1930 அன்று திருச்செங்கோட்டிலிருந்து புறப்பட்ட சத்தியாகிரக படையணி, பல ஊர்களைக் கடந்து, ஏப்ரல் 28ஆம் தேதி வேதாரண்யம் கடற்கரையை அடைந்தது. இந்த யாத்திரையில் காமராஜர், சி.ராஜகோபாலாச்சாரி, தமிழக காங்கிரஸ் தொண்டர்கள் பலரும் பங்கேற்றனர். வேதாரண்யத்தில் கடல் நீரிலிருந்து உப்பு தயாரித்து சட்டத்தை மீறியதற்காக ராஜாஜி உட்பட பலரும் கைது செய்யப்பட்டனர். இந்த போராட்டம், சட்டமறுப்பு இயக்கத்தின் தமிழக பங்களிப்பை பிரிட்டிஷ் அரசுக்கு தெளிவாக உணர்த்தியது.

பகுதி 5: தமிழக பெண் சுதந்திரப் போராட்ட வீரர்கள்

ருக்மணி லக்ஷ்மிபதி

தமிழக காங்கிரஸ் மகளிர் பிரிவின் முக்கிய தலைவியாக விளங்கிய ருக்மணி லக்ஷ்மிபதி, சட்டமறுப்பு இயக்கம் மற்றும் இந்தியா விடுக இயக்கத்தில் தீவிரமாக பங்கேற்று பல முறை சிறை சென்றார். மதராஸ் சட்டமன்றத்தில் அமைச்சராகவும் பணியாற்றிய முதல் பெண்மணிகளில் ஒருவர்.

மூவலூர் இராமாமிர்தம் அம்மையார்

தேவதாசி முறை ஒழிப்பு, பெண் விடுதலை, சமூக சீர்திருத்தம் ஆகியவற்றுக்காக குரல் கொடுத்த மூவலூர் இராமாமிர்தம், சுயமரியாதை இயக்கத்துடனும் தேசிய இயக்கத்துடனும் தொடர்பு கொண்டிருந்தார்.

துர்காபாய் தேஷ்முக்

ஆந்திரப் பிரதேச பிறப்பாக இருந்தாலும், தமிழகத்துடன் நெருங்கிய தொடர்பு கொண்டு, சென்னையை மையமாகக் கொண்டு பணியாற்றிய இவர், சட்டமறுப்பு இயக்கத்தில் தமிழக பெண்களை அணிதிரட்டுவதில் முக்கிய பங்காற்றினார்.

பலராமன் அம்மையார் மற்றும் பெயர் தெரியாத பெண் தொண்டர்கள்

தமிழக கிராமங்களில் இருந்து ஆயிரக்கணக்கான பெண்கள் கள்ளுக்கடை மறியல் போராட்டங்கள், வெளிநாட்டு ஆடை எரிப்பு இயக்கங்கள், கதர் பரப்புரை ஆகியவற்றில் பங்கேற்று, பெயர் தெரியாமலேயே இந்த மாபெரும் இயக்கத்திற்கு தங்கள் பங்களிப்பை அளித்தனர்.

பகுதி 6: தமிழக காங்கிரஸ் அமைப்பும் "இந்தியா விடுக" இயக்கமும்

1937ஆம் ஆண்டு மாகாண தேர்தலில் மதராஸ் மாகாணத்தில் காங்கிரஸ் கட்சி பெரும்பான்மையுடன் வெற்றி பெற்று, சி.ராஜகோபாலாச்சாரி முதலமைச்சரானார். ஆனால் இரண்டாம் உலகப் போரின் காரணமாக, 1939ஆம் ஆண்டு இந்திய அரசு இணக்கமின்றி போரில் இழுக்கப்பட்டதை எதிர்த்து காங்கிரஸ் அமைச்சரவைகள் ராஜினாமா செய்தன.

1942ஆம் ஆண்டு "இந்தியா விடுக" இயக்கம் தொடங்கியபோது, தமிழகம் முழுவதும் தன்னெழுச்சியான போராட்டங்கள் வெடித்தன. ரயில் பாதைகள் அறுக்கப்பட்டன, தொலைபேசி கம்பிகள் துண்டிக்கப்பட்டன, அரசு அலுவலகங்கள் முற்றுகையிடப்பட்டன. காமராஜர், சத்தியமூர்த்தி உள்ளிட்ட பல தலைவர்களும் தொண்டர்களும் கைது செய்யப்பட்டு, நீண்ட காலம் சிறையில் அடைக்கப்பட்டனர். தூத்துக்குடி, மதுரை, திருநெல்வேலி, கோயம்புத்தூர் ஆகிய பகுதிகளில் குறிப்பாக தீவிரமான போராட்டங்கள் நடந்தன.

பகுதி 7: தமிழக புரட்சிகர இயக்கமும் ஐஎன்ஏவும்

தமிழகத்திலிருந்தும் பலர் சுபாஷ் சந்திர போஸின் இந்திய தேசிய இராணுவத்தில் இணைந்து போராடினர். மலேசியா, சிங்கப்பூர் ஆகிய நாடுகளில் வாழ்ந்த தமிழர்கள் (இந்திய தோட்ட தொழிலாளர்கள் மற்றும் வணிகர்கள்) ஐஎன்ஏ படைக்கு நிதி உதவியும் ஆள் உதவியும் அளித்தனர். "தமிழ் மணி" எனப் போற்றப்படும் எஸ்.சி.குகா, வெளிநாட்டு இந்திய தமிழர் சமூகங்களை ஒருங்கிணைத்து ஐஎன்ஏவிற்கு ஆதரவு திரட்டியவர்களில் ஒருவர்.

பகுதி 8: தமிழக பத்திரிகைகளும் தேசிய உணர்வும்

தமிழக தேசிய இயக்கத்தில் பத்திரிகைகளும் இதழ்களும் முக்கிய பங்காற்றின. "சுதேசமித்திரன்" (ஜி.சுப்பிரமணிய ஐயர்), "இந்தியா" (பாரதியார்), "விஜயா" (பாரதியார்), "ஸ்வதேசமித்திரன்" போன்ற இதழ்கள் தேசிய உணர்வை பரப்புவதில் முக்கிய கருவிகளாக செயல்பட்டன. இந்த இதழ்கள் மூலம் பிரிட்டிஷ் அரசின் அநீதிகளை மக்களுக்கு எடுத்துரைத்ததோடு, சுயராஜ்ஜியத்தின் அவசியத்தையும் விளக்கின. பல இதழ்களும் அவற்றின் ஆசிரியர்களும் பிரிட்டிஷ் அரசால் தடை செய்யப்பட்டு, சிறை தண்டனைக்கு உள்ளாக்கப்பட்டனர்.

பகுதி 9: தமிழர்களின் விடுதலைப் போராட்ட முறைகள் – ஒரு ஒப்பீடு

தமிழக விடுதலைப் போராட்டம் பல வடிவங்களில் வெளிப்பட்டது:

1. ஆயுதப் புரட்சி – கட்டபொம்மன், மருது சகோதரர்கள், வாஞ்சிநாதன் போன்றோரின் நேரடி எதிர்ப்பு.
2. பொருளாதார போராட்டம் – விஓசியின் சுதேசி கப்பல் நிறுவனம், சுதேசி இயக்கம், வெளிநாட்டு பொருட்கள் புறக்கணிப்பு.
3. இலக்கிய-கலாச்சார போராட்டம் – பாரதியார், பாரதிதாசன் ஆகியோரின் கவிதைகள் மூலம் தேசிய உணர்வு தூண்டல்.
4. அகிம்சை சத்தியாகிரகம் – ராஜாஜி தலைமையிலான வேதாரண்யம் உப்பு சத்தியாகிரகம், காமராஜரின் தொடர்ச்சியான சத்தியாகிரகங்கள்.
5. தொழிலாளர் இயக்கம் – திரு.வி.க தலைமையிலான பஞ்சாலை தொழிலாளர் போராட்டங்கள்.
6. பத்திரிகை மற்றும் கருத்துப் போராட்டம் – சுதேசமித்திரன் போன்ற இதழ்களின் பங்களிப்பு.
7. வெளிநாட்டு ஆதரவு திரட்டல் – மலேசியா, சிங்கப்பூர் தமிழர்களின் ஐஎன்ஏவிற்கான ஆதரவு.

இந்த பல்வேறு வடிவங்களே, தமிழக விடுதலைப் போராட்டத்தின் பன்முகத் தன்மையை வெளிப்படுத்துகின்றன.

பகுதி 10: சுவாரஸ்யமான தகவல்கள்

1. விஓசியின் தண்டனை – வ.உ.சிதம்பரம் பிள்ளைக்கு விதிக்கப்பட்ட 40 ஆண்டு தொடர் ஆயுள் தண்டனை, இந்திய நீதி வரலாற்றில் ஒரு அரசியல் கைதிக்கு விதிக்கப்பட்ட மிக நீண்ட தண்டனைகளில் ஒன்றாகும்.
2. கப்பலின் பெயர் – விஓசி இயக்கிய கப்பலின் பெயர் "எஸ்.எஸ்.சேதலட்சுமி" மற்றும் "எஸ்.எஸ்.கோதாவரி" என்பது குறிப்பிடத்தக்கது; இவை முழுக்க முழுக்க இந்தியர்களால் இயக்கப்பட்ட முதல் கப்பல்களாகும்.
3. பாரதியாரின் பாண்டிச்சேரி வாழ்க்கை – பிரிட்டிஷ் அரசின் தேடுதல் வேட்டையிலிருந்து தப்பிக்க, பாரதியார் சுமார் பத்து ஆண்டுகள் பிரெஞ்சு காலனியான பாண்டிச்சேரியில் தங்கியிருந்தார். அங்கிருந்தபடியே இந்திய தேசிய இயக்கத்திற்கு ஆதரவாக எழுதினார்.
4. வாஞ்சிநாதனின் தியாகம் நடந்த இடம் – மணியாச்சி ரயில் நிலையம் இன்று "வாஞ்சி மணியாச்சி" என பெயர் மாற்றப்பட்டு, அவரது நினைவை போற்றுகிறது.
5. காமராஜரின் சிறை வாழ்க்கை – காமராஜர் மொத்தம் ஆறு முறை சிறை சென்றார், அவற்றில் மொத்தம் சுமார் மூன்று ஆண்டுகளுக்கும் மேல் சிறையில் கழித்தார்.
6. வேதாரண்யம் யாத்திரையின் தூரம் – திருச்செங்கோட்டிலிருந்து வேதாரண்யம் வரை நடத்தப்பட்ட சத்தியாகிரக நடைப்பயணம் சுமார் 150 மைல் (240 கிலோமீட்டர்) தூரம் நீடித்தது.
7. கட்டபொம்மனின் தூக்கு மரம் – கட்டபொம்மன் தூக்கிலிடப்பட்ட கயத்தாறு பகுதியில் இன்று அவரது நினைவாக நினைவுச் சின்னம் அமைக்கப்பட்டுள்ளது.
8. திரு.வி.க-வின் இதழியல் பங்களிப்பு – "தேசபக்தன்" எனும் இதழை நடத்தி தமிழக தேசிய உணர்வை பரப்பினார்.
9. முதல் தமிழ் பெண் அமைச்சர் – ருக்மணி லக்ஷ்மிபதி, மதராஸ் மாகாண சட்டமன்றத்தில் அமைச்சராக பணியாற்றிய முதல் பெண்மணிகளில் ஒருவர் என்ற பெருமையைப் பெற்றார்.
10. பாரதியாரின் இறுதி நாட்கள் – 1921ஆம் ஆண்டு தன் 39வது வயதிலேயே காலமான பாரதியார், சுதந்திர இந்தியாவைக் காணும் பேறு பெறவில்லை என்பது தமிழக மக்களின் மனதில் நீங்கா வருத்தமாக உள்ளது.
11. தமிழக காங்கிரஸ் மாநாடு – இந்திய தேசிய காங்கிரசின் மூன்றாவது மாநாடு 1887ஆம் ஆண்டு சென்னையில் நடத்தப்பட்டது, இது தென்னிந்தியாவில் தேசிய இயக்கம் வேரூன்றுவதற்கு முக்கிய தொடக்கமாக அமைந்தது.
12. ராஜாஜியின் பன்முக பங்களிப்பு – ராஜாஜி இந்தியாவின் கடைசி கவர்னர் ஜெனரலாக மட்டுமல்லாமல், தமிழக முதலமைச்சராகவும், மத்திய அமைச்சராகவும், "பாரத ரத்னா" விருது பெற்ற முதல் தமிழராகவும் திகழ்ந்தார்.

பகுதி 11: தமிழக விடுதலைப் போராட்டத்தின் தாக்கமும் பாரம்பரியமும்

தமிழக விடுதலைப் போராட்ட வீரர்களின் தியாகம், சுதந்திரத்திற்குப் பிறகும் தமிழக அரசியல் மற்றும் சமூக வாழ்வில் ஆழமான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது. காமராஜர் தமிழக முதலமைச்சராக இருந்தபோது கொண்டுவந்த இலவச கல்வி, மதிய உணவு திட்டங்கள், தேசிய அளவில் காங்கிரஸ் கட்சியை புத்துயிர் பெறச் செய்ததில் அவரது "காமராஜ் திட்டம்" ஆகியவை, சுதந்திரப் போராட்ட காலத்தில் அவர் கற்றுக்கொண்ட மக்கள் சேவை உணர்வின் நேரடி வெளிப்பாடாகும்.

ராஜாஜியின் தத்துவார்த்த சிந்தனைகள், விஓசியின் தொழில் முனைவோர் தைரியம், பாரதியாரின் இலக்கிய பங்களிப்பு, திரு.வி.க-வின் தொழிலாளர் உரிமை போராட்டம் – இவை அனைத்தும் இன்றளவும் தமிழக சமூக-அரசியல் சிந்தனையை வடிவமைப்பதில் தொடர்ந்து செல்வாக்கு செலுத்தி வருகின்றன. தமிழ்நாட்டில் இன்றும் இந்த தலைவர்களின் நினைவாக பல்வேறு பொதுநிறுவனங்கள், சாலைகள், பல்கலைக்கழகங்கள் பெயரிடப்பட்டு, அவர்களது தியாகத்தை போற்றி வருகின்றன. உதாரணமாக, "வ.உ.சி துறைமுகம்" (தூத்துக்குடி), "காமராஜர் பல்கலைக்கழகம்" (மதுரை), "பாரதியார் பல்கலைக்கழகம்" (கோயம்புத்தூர்) போன்றவை இதற்கு எடுத்துக்காட்டுகள்.

முடிவுரை

இந்திய விடுதலைப் போராட்டத்தில் தமிழர்களின் பங்களிப்பு, வட இந்திய இயக்கங்களுக்கு நிகராக, பன்முகத்தன்மை கொண்டதாகவும், ஆழமான தாக்கம் செலுத்தியதாகவும் விளங்குகிறது. கட்டபொம்மனின் ஆயுதப் புரட்சியிலிருந்து காமராஜரின் அகிம்சை சத்தியாகிரகம் வரை, விஓசியின் பொருளாதார சுதந்திரப் போராட்டத்திலிருந்து பாரதியாரின் இலக்கிய தேசியவாதம் வரை – தமிழகம் பல்வேறு பாதைகளில் விடுதலைக்காக போராடியது. இந்த தலைவர்களின் தியாகமும், தமிழக மக்களின் ஒற்றுமையான ஆதரவும் இணைந்தே, இந்தியாவின் ஒட்டுமொத்த சுதந்திரப் போராட்டத்தில் தமிழகத்தின் இடத்தை உறுதிப்படுத்தியது.

இன்று நாம் அனுபவிக்கும் சுதந்திரத்தில், தமிழக மண்ணின் தியாகிகள் சிந்திய வியர்வையும் ரத்தமும் கலந்திருக்கிறது. அவர்களது தியாகத்தை நினைவுகூர்வதோடு மட்டுமல்லாமல், அவர்கள் கனவு கண்ட நீதி, சமத்துவம், ஒற்றுமை நிறைந்த தமிழகத்தையும் இந்தியாவையும் உருவாக்குவதே, அவர்களுக்கு நாம் செலுத்தும் உண்மையான அஞ்சலியாகும்.

"தமிழகம் சுதந்திரத்திற்காக சிந்திய ரத்தமும், தியாகங்களும் இந்திய வரலாற்றின் பொன்னேடுகளில் என்றென்றும் பொறிக்கப்பட்டவை."

கட்டுரையாளர்:
முனைவர் ஜெ. மகேந்திரன்
மூத்த ஊடகவியலாளர்.