இந்திய விடுதலைப் போராட்டத்தில் பெண் வீராங்கனைகளின் பங்கு

முனைவர் ஜெ. மகேந்திரன்,மூத்த ஊடகவியலாளர்.

இந்திய சுதந்திரப் போராட்ட வரலாற்றைப் பேசும்போது, பெரும்பாலும் ஆண் தலைவர்களின் பெயர்களே முதன்மையாக நினைவுக்கு வரும். ஆனால் இந்த மாபெரும் விடுதலைப் போராட்டத்தில், பெண்களின் பங்களிப்பும் ஆண்களுக்கு எள்ளளவும் குறைந்ததல்ல. ராணி லக்ஷ்மிபாயின் வாள் முனையிலிருந்து, சரோஜினி நாயுடுவின் கவிதை மொழி வரை, அருணா அசஃப் அலியின் புரட்சி துணிச்சலிலிருந்து கஸ்தூரிபாவின் அமைதியான தியாகம் வரை – இந்திய பெண்கள் பல்வேறு வடிவங்களில், பல்வேறு களங்களில் பிரிட்டிஷ் ஆட்சிக்கு எதிராக குரல் கொடுத்தனர். சிலர் ஆயுதம் ஏந்தினர், சிலர் சிறை சென்றனர், சிலர் எழுத்தின் மூலம் விழிப்புணர்வு ஏற்படுத்தினர், சிலர் தங்கள் வீடுகளை புரட்சியாளர்களின் புகலிடமாக்கினர். இந்த ஆய்வுக்கட்டுரையில் இந்திய விடுதலைப் போராட்டத்தில் பங்கேற்ற முக்கிய பெண் வீராங்கனைகளின் வாழ்க்கை வரலாறு, அவர்களது போராட்ட முறைகள், மற்றும் அவர்களின் பங்களிப்பின் முக்கியத்துவத்தை விரிவாக ஆராய்வோம்.

பகுதி 1: 1857 – முதல் சுதந்திரப் போரில் பெண்களின் பங்கு

ஜான்சி ராணி லக்ஷ்மிபாய் (1828-1858)

இந்திய பெண் விடுதலைப் போராட்ட வரலாற்றின் மிக முக்கியமான பெயர் ஜான்சி ராணி லக்ஷ்மிபாய். மணிகர்ணிகா என்ற இயற்பெயர் கொண்ட இவர், ஜான்சி மன்னர் கங்காதர ராவை மணந்தார். 1853ஆம் ஆண்டு அவரது கணவர் இறந்தபோது, லார்டு டல்ஹவுசியின் "இழப்பு கொள்கையின்" (Doctrine of Lapse) அடிப்படையில் பிரிட்டிஷ் அரசு ஜான்சி சமஸ்தானத்தை கைப்பற்ற முயன்றது. இதற்கு எதிராக ராணி லக்ஷ்மிபாய் கடுமையாக எதிர்த்தார். 1857ஆம் ஆண்டு சிப்பாய்க் கலகம் வெடித்தபோது, ராணி லக்ஷ்மிபாய் தன் படையை திரட்டி பிரிட்டிஷாருக்கு எதிராக நேரடியாக போர் நடத்தினார். தன் குழந்தையை முதுகில் கட்டிக்கொண்டு குதிரையில் ஏறி, வாளுடன் போரிட்ட அவரது தைரியம் இன்றும் இந்திய வரலாற்றில் புகழ்பெற்று விளங்குகிறது. "மேரி ஜான்சி நஹி தூங்கீ" (என் ஜான்சியை நான் விட்டுக்கொடுக்க மாட்டேன்) என்ற அவரது வாசகம், இந்திய தேசபக்தியின் அடையாள வாக்கியமாக மாறியது. 1858ஆம் ஆண்டு குவாலியருக்கு அருகே நடந்த போரில் வீரமரணம் அடைந்த அவர், இன்றளவும் இந்தியப் பெண்களின் தைரியத்தின் சின்னமாக போற்றப்படுகிறார்.

பேகம் ஹஸ்ரத் மஹால் (1820-1879)

அவத் (இன்றைய லக்னோ பகுதி) சமஸ்தானத்தின் நவாபின் மனைவியான பேகம் ஹஸ்ரத் மஹால், 1857 கலகத்தின் போது லக்னோவை பிரிட்டிஷாரிடமிருந்து மீட்பதற்காக ராணி லக்ஷ்மிபாயைப் போலவே தீவிரமாக போராடினார். தன் மகன் பிர்ஜிஸ் கத்ராவை அரியணையில் அமர்த்தி, சொந்தமாக ராணி பிரதிநிதியாக ஆட்சி நடத்தி, கலகத்திற்கு தலைமை தாங்கினார். இறுதியில் பிரிட்டிஷாரிடம் தோற்று நேபாளத்திற்கு தப்பிச்சென்ற அவர், அங்கேயே தன் இறுதி மூச்சு வரை பிரிட்டிஷாருக்கு எதிரான நிலைப்பாட்டைக் கைவிடவில்லை.

அவந்திபாய் லோதி

மத்தியப் பிரதேசத்தைச் சேர்ந்த அவந்திபாய் லோதியும், 1857 கலகத்தின்போது தன் பகுதியில் பிரிட்டிஷாருக்கு எதிராக படையெடுத்து போரிட்டவர். சிறு வயதிலேயே குதிரை சவாரி மற்றும் ஆயுதப் பயிற்சி பெற்ற இவர், தன் சமஸ்தானத்தை பிரிட்டிஷ் ஆக்கிரமிப்பிலிருந்து காக்க போரிட்டு வீரமரணம் அடைந்தார்.

பகுதி 2: அமைப்புசார் தேசியவாதத்தில் பெண்களின் பங்கு (1885-1919)

அன்னி பெசன்ட் (1847-1933)

ஐரிஷ் வம்சாவளியைச் சேர்ந்த அன்னி பெசன்ட், இந்தியாவை தன் இரண்டாவது தாய்நாடாக ஏற்று, இந்திய விடுதலைக்காக குரல் கொடுத்த ஒரு அசாதாரண பெண்மணி. தியோசாபிகல் சொசைட்டி இயக்கத்தின் தலைவியாக இருந்த இவர், 1916ஆம் ஆண்டு "ஹோம் ரூல் இயக்கத்தை" (Home Rule Movement) தொடங்கி, இந்தியாவிற்கு தன்னாட்சி வேண்டும் என்ற கோரிக்கையை முன்னெடுத்தார். 1917ஆம் ஆண்டு இந்திய தேசிய காங்கிரசின் முதல் பெண் தலைவராகவும் பதவி வகித்தார். இவரது "நியூ இந்தியா" எனும் இதழ் தேசிய உணர்வை பரப்புவதில் முக்கிய பங்காற்றியது. சென்னையை தளமாகக் கொண்டு இயங்கிய அவர், பெனாரஸ் இந்து பல்கலைக்கழகம் நிறுவப்படுவதிலும், இந்திய கல்வி முறையை மேம்படுத்துவதிலும் குறிப்பிடத்தக்க பங்களிப்பு செய்தார்.

சரோஜினி நாயுடு – "இந்தியாவின் நைட்டிங்கேல்" (1879-1949)

ஹைதராபாத்தில் பிறந்த சரோஜினி நாயுடு, ஒரே நேரத்தில் கவிஞராகவும், அரசியல் தலைவியாகவும் திகழ்ந்த அசாதாரண பெண்மணி. அவரது கவிதைகளின் இனிமையான தன்மைக்காக "இந்தியாவின் நைட்டிங்கேல்" (Bharat Kokila) என்ற பட்டம் அவருக்கு வழங்கப்பட்டது. காந்தியடிகளின் நெருங்கிய தோழியாக இருந்த இவர், 1925ஆம் ஆண்டு இந்திய தேசிய காங்கிரசின் முதல் இந்தியப் பெண் தலைவியானார். 1930ஆம் ஆண்டு தண்டி யாத்திரையின் போது காந்தியடிகள் கைது செய்யப்பட்டதும், அவரது இடத்தில் தர்சானா உப்பு தொழிற்சாலை மீதான சத்தியாகிரகத்திற்கு சரோஜினி நாயுடு தலைமை தாங்கினார். இந்த சத்தியாகிரகத்தின்போது பொலிசாரின் தடிகளால் அடிக்கப்பட்ட தன் தோழர்களை பாதுகாக்க அவர் முன்னின்று செயல்பட்டது உலகம் முழுவதும் பேசப்பட்டது. சுதந்திர இந்தியாவின் முதல் மாநில ஆளுநராகவும் (உத்தரப் பிரதேசம்) பணியாற்றிய பெருமையும் இவருக்கு உண்டு.

பிகாய்ஜி காமா (1861-1936)

"மேடம் காமா" என அறியப்படும் பிகாய்ஜி காமா, வெளிநாட்டில் இருந்தபடியே இந்திய சுதந்திரத்திற்காக குரல் கொடுத்த முன்னோடி. 1907ஆம் ஆண்டு ஜெர்மனியில் நடந்த சர்வதேச சோஷலிச மாநாட்டில், இந்திய தேசியக் கொடியின் ஆரம்பகால வடிவத்தை முதன்முதலில் ஏற்றி, "இந்தியாவின் சுதந்திரம் விரைவில் வெளிப்படும்" என்று உலகிற்கு அறிவித்தார். பாரிஸ் நகரை மையமாகக் கொண்டு இயங்கிய இவர், புரட்சிகர இந்திய இளைஞர்களுக்கு நிதி உதவியும், வழிகாட்டுதலும் அளித்தார்.

மேடலின் ஸ்லேட் (மீராபென்)

பிரிட்டிஷ் அட்மிரலின் மகளாக பிறந்த மேடலின் ஸ்லேட், காந்தியடிகளின் கொள்கைகளால் ஈர்க்கப்பட்டு இந்தியா வந்து, "மீராபென்" என பெயர் மாற்றிக்கொண்டு, காந்தியடிகளின் நெருங்கிய சீடையானார். சபர்மதி ஆசிரமத்தில் தங்கி, சத்தியாகிரக இயக்கங்களில் தீவிரமாக பங்கேற்று பல முறை சிறை சென்றார்.

பகுதி 3: காந்திய கால சத்தியாகிரக இயக்கங்களில் பெண்கள் (1920-1934)

கஸ்தூரிபா காந்தி (1869-1944)

மகாத்மா காந்தியின் துணைவியாரான கஸ்தூரிபா, வெறும் "காந்தியின் மனைவி" என்ற அடையாளத்தை மட்டுமல்ல, தானே ஒரு உறுதியான போராளியாக விளங்கினார். தென்னாப்பிரிக்காவில் காந்தியுடன் இணைந்து சத்தியாகிரக போராட்டங்களில் ஈடுபட்ட இவர், இந்தியாவிலும் பல முறை கைது செய்யப்பட்டு சிறை சென்றார். 1942ஆம் ஆண்டு "இந்தியா விடுக" இயக்கத்தின்போது கைது செய்யப்பட்ட கஸ்தூரிபா, ஆகா கான் அரண்மனை சிறையில் இருந்தபோதே 1944ஆம் ஆண்டு தன் இறுதி மூச்சை விட்டார். அவரது தியாகம், "பெண்களும் ஆண்களுக்கு இணையாக போராடலாம்" என்ற செய்தியை வலுவாக பரப்பியது.

கமலாதேவி சட்டோபாத்யாய (1903-1988)

கர்நாடக மாநிலத்தைச் சேர்ந்த கமலாதேவி, சட்டமறுப்பு இயக்கத்தில் தீவிரமாக ஈடுபட்ட முக்கிய பெண் தலைவி. உப்பு சத்தியாகிரகத்தின்போது சட்டவிரோதமாக உப்பு விற்பனை செய்து பம்பாய் மாநிலத்தில் தேர்தலில் போட்டியிட்ட முதல் பெண்மணி என்ற பெருமையையும் பெற்றார். "அகில இந்திய மகளிர் மாநாட்டை" (All India Women's Conference) நிறுவுவதிலும் முக்கிய பங்காற்றினார். சுதந்திரத்திற்குப் பிறகு இந்திய கைவினைக் கலைகளையும், நாட்டுக் கூத்தையும் மறுமலர்ச்சி செய்வதில் அவரது பங்களிப்பு மகத்தானது.

விஜயலட்சுமி பண்டிட் (1900-1990)

ஜவகர்லால் நேருவின் சகோதரியான விஜயலட்சுமி பண்டிட், சட்டமறுப்பு இயக்கம் மற்றும் இந்தியா விடுக இயக்கத்தில் தீவிரமாக பங்கேற்று மூன்று முறை சிறை சென்றார். இவர் பின்னாளில் ஐக்கிய நாடுகள் பொதுச் சபையின் முதல் பெண் தலைவியாகவும் (1953), சோவியத் யூனியன், அமெரிக்கா ஆகிய நாடுகளுக்கான இந்தியாவின் தூதராகவும் பணியாற்றினார்.

ராஜ்குமாரி அம்ரித் கவுர்

காபூர்தலா அரச குடும்பத்தைச் சேர்ந்த ராஜ்குமாரி அம்ரித் கவுர், காந்தியடிகளின் நெருங்கிய தோழியாக இருந்து, சட்டமறுப்பு இயக்கம் மற்றும் இந்தியா விடுக இயக்கத்தில் பங்கேற்று கைது செய்யப்பட்டார். சுதந்திர இந்தியாவின் முதல் சுகாதார அமைச்சராக பணியாற்றி, அகில இந்திய மருத்துவ அறிவியல் நிறுவனத்தை (AIIMS) நிறுவுவதில் முக்கிய பங்காற்றினார்.

சுசேதா கிருபளானி

இந்திய தேசிய இராணுவத்தின் மகளிர் பிரிவை ஏற்பாடு செய்வதில் ஆரம்பகட்ட பங்காற்றிய சுசேதா கிருபளானி, 1946ஆம் ஆண்டு நள்ளிரவு சுதந்திரம் அறிவிக்கப்பட்டபோது "வந்தே மாதரம்" பாடலைப் பாடிய பெருமை பெற்றவர். பின்னாளில் உத்தரப் பிரதேச முதல்வராகவும் பணியாற்றிய முதல் பெண்மணி.

பகுதி 4: புரட்சிகர வழியில் போராடிய பெண்கள் (1930களில் வங்காளம் மற்றும் பஞ்சாபில்)

பிரீதிலதா வத்தேதார் (1911-1932)

சிட்டகாங் ஆயுதக் கிடங்கு தாக்குதலில் (Chittagong Armoury Raid) பங்கேற்ற சூர்யா சென்னின் புரட்சிகர குழுவின் முக்கிய உறுப்பினராக இருந்த பிரீதிலதா, 1932ஆம் ஆண்டு பஹத்தலி ஐரோப்பிய கிளப் மீதான தாக்குதலுக்கு தலைமை தாங்கினார். தாக்குதலின்போது காயமடைந்து, பிரிட்டிஷாரிடம் சிக்காமலிருக்க தானே சயனைடு விஷம் அருந்தி தற்கொலை செய்துகொண்டார். அவரது வயது வெறும் 21 மட்டுமே.

கல்பனா தத்தா

பிரீதிலதாவுடன் இணைந்து சிட்டகாங் புரட்சிகர இயக்கத்தில் பங்கேற்ற கல்பனா தத்தா, ஆயுதக் கிடங்கு தாக்குதலில் நேரடியாக பங்கேற்று, பின்னர் கைது செய்யப்பட்டு ஆயுள் தண்டனை பெற்றார். சிறையிலிருந்து விடுவிக்கப்பட்ட பின்னரும் தொடர்ந்து தேசிய இயக்கத்தில் தீவிரமாக ஈடுபட்டார்.

சுனிதி சவுத்ரி மற்றும் சாந்தி கோஷ்

1931ஆம் ஆண்டு வங்காளத்தில் மாவட்ட நீதிபதி ஸ்டீவன்ஸை சுட்டுக் கொன்ற இந்த இருவரும், தங்கள் 15-17 வயதிலேயே புரட்சிகர போராட்டத்தில் இணைந்த மிக இளம் பெண் புரட்சியாளர்கள். இந்திய பெண்களின் புரட்சிகர உணர்வுக்கு இவர்கள் மிகச் சிறந்த எடுத்துக்காட்டு.

துர்கா தேவி வோஹ்ரா (துர்கா பாபி)

பஞ்சாபில் பகத் சிங்குடன் நெருங்கிய தொடர்பு கொண்டிருந்த துர்கா தேவி, சண்டர்ஷேகர் ஆசாத்தின் புரட்சிகர அமைப்பான "ஹிந்துஸ்தான் சோஷலிஸ்ட் ரிபப்ளிகன் அசோசியேஷனில்" முக்கிய உறுப்பினராக இருந்தார். ஜான் சாண்டர்ஸை கொன்ற பிறகு பகத் சிங் மற்றும் ராஜகுரு தப்பிச்செல்ல உதவியதில் அவரது பங்கு முக்கியமானது – அவர் தன் குழந்தையுடன் பிரிட்டிஷ் போலீசாரின் கண்களை ஏமாற்றி, குடும்பம் போல் நடித்து அவர்களை பாதுகாப்பாக அழைத்துச் சென்றார்.

பகுதி 5: இந்தியா விடுக இயக்கமும் (1942) பெண்களின் பங்களிப்பும்

அருணா அசஃப் அலி – "1942 இயக்கத்தின் ராணி"

"இந்தியா விடுக" இயக்கத்தில் மிக முக்கிய பங்காற்றிய பெண் தலைவி அருணா அசஃப் அலி. 1942ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் 9 அன்று காந்தியடிகள் உட்பட அனைத்து முக்கிய தலைவர்களும் கைது செய்யப்பட்டபோது, பம்பாயில் நடந்த காங்கிரஸ் கமிட்டி கூட்டத்தில் இந்திய தேசியக் கொடியை ஏற்றி, இயக்கத்தை தொடர்ந்து நடத்திய பெருமை அருணா அசஃப் அலிக்கு உண்டு. இவர் தலைமறைவாக இருந்தபடியே இயக்கத்தை வழிநடத்தினார், பிரிட்டிஷ் அரசு அவரை பிடிக்க பெரும் தொகை பரிசு அறிவித்தது. இவரது தைரியமான செயல்பாடு "1942 இயக்கத்தின் ராணி" (Grand Old Lady of Independence Movement) என்ற பட்டத்தை அவருக்கு பெற்றுத் தந்தது.

உஷா மேத்தா

"இந்தியா விடுக" இயக்கத்தின்போது தலைமறைவாக "காங்கிரஸ் ரேடியோ" என்ற ரகசிய வானொலி நிலையத்தை நடத்திய உஷா மேத்தா, மக்களுக்கு தேசிய இயக்கம் தொடர்பான செய்திகளை ரகசியமாக ஒளிபரப்பினார். இது பிரிட்டிஷ் அரசுக்கு எதிரான ஒரு புதுமையான தகவல் தொடர்பு போராட்ட முறையாக அமைந்தது. இறுதியில் பிடிபட்டு நான்கு ஆண்டுகள் சிறைத் தண்டனை அனுபவித்தார்.

மதுரங்கினி ஹஸ்ரா

வங்காளத்தைச் சேர்ந்த மதுரங்கினி ஹஸ்ரா, "காளி" (Gandhi buri) என அன்புடன் அழைக்கப்பட்ட 73 வயது முதியவர். 1942ஆம் ஆண்டு "இந்தியா விடுக" இயக்கத்தின்போது தமிழக்பூரில் ஒரு பொலிஸ் நிலையத்தை கைப்பற்ற முனைந்த பேரணிக்கு தலைமை தாங்கியபோது, பிரிட்டிஷ் போலீசார் நடத்திய துப்பாக்கிச் சூட்டில் உயிரிழந்தார். தன் கடைசி மூச்சு வரை இந்திய தேசியக் கொடியை உயர்த்திப் பிடித்திருந்த அவரது தியாகம், இந்திய பெண்களின் தேசபக்தியின் உன்னத எடுத்துக்காட்டாக நினைவுகூரப்படுகிறது.

பகுதி 6: இந்திய தேசிய இராணுவத்தில் (ஐஎன்ஏ) பெண்களின் பங்கு

கேப்டன் லக்ஷ்மி சாஹ்கல் (1914-2012)

ஐஎன்ஏவின் மகளிர் படைப்பிரிவான "ராணி ஜான்சி படைப்பிரிவுக்கு" தலைமை தாங்கிய கேப்டன் லக்ஷ்மி சாஹ்கல், மருத்துவப் பட்டம் பெற்ற பிறகு சிங்கப்பூரில் சுபாஷ் சந்திர போஸை சந்தித்து, ஐஎன்ஏவில் இணைந்தார். ராணி ஜான்சி படைப்பிரிவு முழுக்க முழுக்க பெண் வீரர்களால் ஆனது – இந்திய வரலாற்றில் முதன்முறையாக பெண்கள் ஆயுதம் ஏந்திய படைப்பிரிவாக அணிதிரண்டு போர்முனையில் பங்கேற்றது இதுவே. மலேசியா, சிங்கப்பூர் பகுதிகளில் வாழ்ந்த தமிழ் மற்றும் தென்னிந்திய பெண்கள் பலரும் இந்தப் படைப்பிரிவில் இணைந்து பயிற்சி பெற்றனர். போருக்குப் பின் கைது செய்யப்பட்ட லக்ஷ்மி சாஹ்கல், பின்னாளில் இந்திய அரசியலிலும் தீவிரமாக ஈடுபட்டார்.

பகுதி 7: தமிழக மற்றும் தென்னிந்திய பெண் வீராங்கனைகள்

ருக்மணி லக்ஷ்மிபதி

தமிழக காங்கிரஸ் மகளிர் பிரிவின் முக்கிய தலைவியான ருக்மணி லக்ஷ்மிபதி, சட்டமறுப்பு இயக்கம் மற்றும் இந்தியா விடுக இயக்கத்தில் தீவிரமாக ஈடுபட்டு பல முறை சிறை சென்றார். மதராஸ் மாகாண சட்டமன்றத்தில் அமைச்சராக பணியாற்றிய முதல் பெண்மணிகளில் ஒருவர்.

மூவலூர் இராமாமிர்தம் அம்மையார்

தேவதாசி முறை ஒழிப்பு மற்றும் பெண் விடுதலைக்காக குரல் கொடுத்த மூவலூர் இராமாமிர்தம், சமூக சீர்திருத்தத்தையும் தேசிய இயக்கத்தையும் இணைத்து செயல்பட்டவர்.

டாக்டர் முத்துலட்சுமி ரெட்டி

இந்தியாவின் முதல் பெண் சட்டமன்ற உறுப்பினரும், முதல் பெண் அறுவை சிகிச்சை மருத்துவருமான முத்துலட்சுமி ரெட்டி, தேவதாசி முறை ஒழிப்பு சட்டத்தை மதராஸ் சட்டமன்றத்தில் நிறைவேற்றுவதில் முக்கிய பங்காற்றினார். பெண் கல்வி மற்றும் சுகாதாரத் துறையிலும் குறிப்பிடத்தக்க பணியாற்றியவர்.

துர்காபாய் தேஷ்முக்

ஆந்திரப் பிறப்பாக இருந்தாலும் சென்னையை மையமாகக் கொண்டு பணியாற்றிய துர்காபாய் தேஷ்முக், சட்டமறுப்பு இயக்கத்தில் தென்னிந்திய பெண்களை அணிதிரட்டுவதில் முக்கிய பங்காற்றினார். "ஆந்திர மகளிர் சபாவை" நிறுவி, பெண் விடுதலைக்காகவும் தேசிய இயக்கத்திற்காகவும் ஒருங்கிணைந்து செயல்பட்டார்.

பகுதி 8: பெண் விடுதலைப் போராட்ட வீரர்களின் போராட்ட முறைகள் – ஒரு பகுப்பாய்வு

1. நேரடி ஆயுதப் போராட்டம்

ராணி லக்ஷ்மிபாய், பேகம் ஹஸ்ரத் மஹால், அவந்திபாய் லோதி போன்றோர் 1857 கலகத்தில் நேரடியாக போர்முனையில் ஈடுபட்டனர். இது பெண்களும் ஆண்களுக்கு இணையாக ஆயுதம் ஏந்தி போராடும் திறன் கொண்டவர்கள் என்பதை உலகிற்கு நிரூபித்தது.

2. புரட்சிகர வழி

பிரீதிலதா வத்தேதார், கல்பனா தத்தா, சுனிதி சவுத்ரி, சாந்தி கோஷ், துர்கா தேவி வோஹ்ரா போன்ற இளம் பெண்கள், ரகசிய அமைப்புகளில் இணைந்து ஆயுத புரட்சி வழியில் பிரிட்டிஷாருக்கு எதிராக செயல்பட்டனர்.

3. அகிம்சை சத்தியாகிரகம்

கஸ்தூரிபா காந்தி, சரோஜினி நாயுடு, கமலாதேவி சட்டோபாத்யாய போன்றோர் காந்தியடிகளின் அகிம்சை வழியில் சட்டமறுப்பு இயக்கம், உப்பு சத்தியாகிரகம் ஆகியவற்றில் தீவிரமாக பங்கேற்று பல முறை சிறை சென்றனர்.

4. அரசியல் மற்றும் நிர்வாக பங்களிப்பு

விஜயலட்சுமி பண்டிட், ராஜ்குமாரி அம்ரித் கவுர், சுசேதா கிருபளானி போன்றோர் அரசியல் தலைமைத்துவத்திலும், சுதந்திரத்திற்குப் பிறகான நிர்வாகத்திலும் முக்கிய பங்காற்றினர்.

5. வெளிநாட்டு ஆதரவு திரட்டல்

பிகாய்ஜி காமா, மேடம் காமா போன்றோர் வெளிநாடுகளில் இருந்தபடியே இந்திய சுதந்திரத்திற்கான சர்வதேச ஆதரவை திரட்டினர்.

6. இதழியல் மற்றும் தகவல் தொடர்பு

உஷா மேத்தாவின் "காங்கிரஸ் ரேடியோ", சரோஜினி நாயுடுவின் கவிதைகள் மற்றும் பேச்சுகள் ஆகியவை, தகவல் தொடர்பு மற்றும் விழிப்புணர்வு பரப்புவதில் பெண்களின் பங்களிப்பை எடுத்துக்காட்டுகின்றன.

7. ஆயுதப்படை பங்களிப்பு

கேப்டன் லக்ஷ்மி சாஹ்கல் தலைமையிலான ராணி ஜான்சி படைப்பிரிவு, முறையான ராணுவப் பயிற்சி பெற்ற பெண் படைப்பிரிவாக இந்திய வரலாற்றில் ஒரு புதிய அத்தியாயத்தை படைத்தது.

பகுதி 9: சுவாரஸ்யமான தகவல்கள்

1. அதிக பெண் கைதிகள் – சட்டமறுப்பு இயக்கத்தின்போது (1930-32) சுமார் 90,000க்கும் மேற்பட்ட பெண்கள் கைது செய்யப்பட்டதாக வரலாற்று பதிவுகள் தெரிவிக்கின்றன.
2. ராணி லக்ஷ்மிபாயின் புகழ் – பிரிட்டிஷ் தளபதி ஹியூ ரோஸ் கூட, ராணி லக்ஷ்மிபாயை "கிளர்ச்சியாளர்களில் மிகவும் தைரியமான மற்றும் சிறந்த போர்வீரர்" என்று பாராட்டியிருக்கிறார்.
3. இளைய புரட்சியாளர்கள் – சுனிதி சவுத்ரி மற்றும் சாந்தி கோஷ் ஆயுத புரட்சியில் இணைந்தபோது அவர்களுக்கு வயது வெறும் 14-15 மட்டுமே.
4. தேசியக் கொடி ஏற்றிய முதல் பெண் – பிகாய்ஜி காமா 1907ஆம் ஆண்டு ஸ்டட்கார்ட் நகரில் நடந்த சர்வதேச மாநாட்டில் இந்திய தேசியக் கொடியின் ஆரம்பகால வடிவத்தை முதன்முதலில் ஏற்றியவர்.
5. நோபல் பரிசு பெற்ற குடும்பத்தில் தொடர்பு – சரோஜினி நாயுடு தன் கவிதை ஆற்றலால் "இந்தியாவின் நைட்டிங்கேல்" என அறியப்பட்டதுடன், சுதந்திர இந்தியாவின் முதல் மாநில ஆளுநரானார்.
6. ஆகா கான் அரண்மனை – கஸ்தூரிபா காந்தி இறுதி மூச்சு விட்ட ஆகா கான் அரண்மனை, இன்று ஒரு தேசிய நினைவிடமாக பாதுகாக்கப்பட்டு வருகிறது.
7. ரகசிய வானொலி – உஷா மேத்தாவின் "காங்கிரஸ் ரேடியோ" சுமார் மூன்று மாதங்கள் மட்டுமே செயல்பட்டாலும், அது பிரிட்டிஷ் அரசுக்கு எதிரான ஒரு புதுமையான போராட்ட முறையாக வரலாற்றில் இடம்பெற்றுள்ளது.
8. முதல் பெண் ஐநா தலைவி – விஜயலட்சுமி பண்டிட், ஐக்கிய நாடுகள் பொதுச் சபையின் முதல் பெண் தலைவி என்ற பெருமையை பெற்ற முதல் இந்தியப் பெண்மணி.
9. 73 வயதில் தியாகம் – மதுரங்கினி ஹஸ்ரா தன் 73வது வயதிலும் தேசியக் கொடியை ஏந்தி போராடி உயிர் நீத்தது, வயது வித்தியாசம் தேசபக்தியை தடுக்காது என்பதை நிரூபித்தது.
10. ராணி ஜான்சி படைப்பிரிவின் தனித்தன்மை – ஐஎன்ஏவின் இந்த மகளிர் படைப்பிரிவு, ஆசியாவிலேயே முதன்முறையாக முழுக்க முழுக்க பெண்களால் ஆன ராணுவப் படைப்பிரிவாக அமைந்தது.
11. முதல் பெண் அறுவை சிகிச்சை மருத்துவர் – டாக்டர் முத்துலட்சுமி ரெட்டி, இந்தியாவின் முதல் பெண் அறுவை சிகிச்சை மருத்துவர் என்ற பெருமைக்கும் உரியவர்.
12. சயனைடு தியாகம் – பிரீதிலதா வத்தேதார், பிரிட்டிஷாரிடம் உயிருடன் சிக்க விரும்பாமல் சயனைடு விஷம் அருந்தி தற்கொலை செய்துகொண்ட முதல் பெண் புரட்சியாளர் என்ற இடத்தை பெறுகிறார்.

பகுதி 10: பெண் விடுதலைப் போராட்ட வீரர்களின் தாக்கமும் பாரம்பரியமும்

இந்திய பெண் விடுதலைப் போராட்ட வீராங்கனைகளின் தியாகமும் போராட்டமும், சுதந்திரத்திற்குப் பின்னரான இந்தியாவின் அரசியலமைப்பில் பெண்களுக்கு சம வாக்குரிமை, சம உரிமைகள் வழங்கப்படுவதற்கு அடித்தளமிட்டது. உலகின் பல மேற்கத்திய நாடுகளுக்கு முன்பே, இந்தியா தன் அரசியலமைப்பின் மூலம் அனைத்து பெண்களுக்கும் சம வாக்குரிமையை உறுதி செய்தது என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. இதற்கு முக்கிய காரணம், சுதந்திரப் போராட்டத்தில் பெண்களின் தீவிர பங்களிப்பே ஆகும்.

மேலும், இந்த பெண் தலைவர்கள் சுதந்திரத்திற்குப் பிறகும் இந்திய அரசியல், சமூக, கல்வி, சுகாதாரத் துறைகளில் முக்கிய பங்காற்றினர். ராஜ்குமாரி அம்ரித் கவுர் சுகாதாரத் துறையிலும், விஜயலட்சுமி பண்டிட் வெளியுறவுத் துறையிலும், சுசேதா கிருபளானி மாநில ஆட்சியிலும், கமலாதேவி சட்டோபாத்யாய கலாச்சார மறுமலர்ச்சியிலும் தங்கள் பங்களிப்பை தொடர்ந்தனர். இது சுதந்திரப் போராட்டத்தில் பெண்கள் பெற்ற அனுபவமும் தன்னம்பிக்கையும், சுதந்திர இந்தியாவை கட்டியெழுப்புவதிலும் பயன்பட்டதை தெளிவாக காட்டுகிறது.

முடிவுரை

இந்திய விடுதலைப் போராட்டம் என்பது ஒருபோதும் ஆண்களின் போராட்டம் மட்டும் அல்ல. அது ஆண்களும் பெண்களும் இணைந்து நடத்திய ஒரு தேசிய முயற்சி. ராணி லக்ஷ்மிபாயின் வாள் முனையிலிருந்து, மதுரங்கினி ஹஸ்ராவின் இறுதி மூச்சு வரை, அருணா அசஃப் அலியின் கொடி ஏற்றத்திலிருந்து கஸ்தூரிபாவின் அமைதியான தியாகம் வரை – இந்திய பெண்கள் தங்கள் உயிரையும் இளமையையும் சுதந்திரத்திற்காக அர்ப்பணித்தனர். இளம் வயதிலேயே புரட்சியில் இணைந்த சுனிதி சவுத்ரி முதல், 73 வயதிலும் போராடிய மதுரங்கினி ஹஸ்ரா வரை – வயது வேறுபாடு எதுவும் அவர்களின் தேசபக்தியை தடுக்கவில்லை.

இன்று நாம் அனுபவிக்கும் சம உரிமைகள், வாக்குரிமை, கல்வி மற்றும் வேலைவாய்ப்பு உரிமைகள் ஆகியவை, இந்த பெண் வீராங்கனைகள் காட்டிய தியாகத்தின் மற்றும் தைரியத்தின் நேரடி விளைவே. அவர்களது வரலாற்றை நினைவுகூர்வதும், அவர்களது கனவுகளை நனவாக்கும் திசையில் தொடர்ந்து முன்னேறுவதுமே, இந்த மகத்தான பெண் தியாகிகளுக்கு நாம் செலுத்தும் உண்மையான அஞ்சலியாகும்.

"சுதந்திரப் போராட்டத்தில் பெண்களின் தியாகம், இந்திய வரலாற்றின் மறக்கப்படக் கூடாத, என்றென்றும் போற்றப்பட வேண்டிய பொன்னத்தியாயம்."

கட்டுரையாளர்:
முனைவர் ஜெ. மகேந்திரன்
மூத்த ஊடகவியலாளர்.