சிறகு விரித்த பட்டாம்பூச்சியே...!

சிறகு விரித்த பட்டாம் பூச்சியே
பறக்க மறந்து போகிறாய்
வானம் தத்தளிக்கிறது
உன் இறகுகளுக்கும் கீழே

இன்னொரு வண்ணத்துப் பூச்சியை 
கனவு காணும் நேரமா இது?
முகத்தோடு முகம் முகர்ந்ததும்
முத்தம் தேனாக இனிக்கிறது

நட்சத்திரங்களின் போலித்தனங்களை நாம் மறக்கலாம்
அவைகள் ஒளிக் கிறுக்கல்கள்
தண்ணீரில் எழுதும் நீர் பூச்சிகள் தான் அசல் கவிஞர்கள்

நதிக்குள்  ஒரு கல் சமாதி கொள்கிறது.
மனதில் இன்னொன்று

-தங்கேஸ்